2010/Apr/12

ไม่ได้พบกันนานเลย

แม้ว่าอาจจะลืมกันไปแล้ว แต่ปีนี้ก็อยากเป็นคนมาชวนทุกคนสาดน้ำกันบ้าง

มาสาดน้ำกันเถอะนะ!

เอย์จิอย่าคิดว่าจะหนีผมพ้นนะ คิดว่าเป็นแมวแล้วจะกลัวน้ำได้... ฮะฮะฮะ

คิดผิดไปซะล่ะ

มาสนุกกันกับพวกผมนะทุกคน

2010/Mar/13

ช่วงหลังๆ นี้เห็นมีแต่คนมาเขียนไดอารี่เรื่องอวยพรวันเกิดกัน

อืม... เป็นไปได้ว่าแต่ละคนไม่มีเรื่องอะไรจะเขียนสินะ ไม่ก็วัยรุ่นอย่างพวกนายคงเบื่อที่ต้องมานั่งจับเจ่าทำอะไรโบร่ำโบราณอย่างการเขียนบันทึกก็เป็นได้

จากการสังเกตของฉันหลายๆ คนเปลี่ยนจากการชอบเขียนเป็นการอ่านแทน นับว่าเป็นการพัฒนาตัวเองที่ใช้ได้ เพราะก่อนจะเขียนอะไร พวกนายก็จำเป็นจะต้องศึกษาข้อมูลให้ดีก่อน

ฉันเคยเล่าหรือยังว่าตอนที่ได้เขียนบทความลงนิตยสารกีฬาที่เยอรมันน่ะ หนึ่งหน้านั้นเกิดจากความเพียรพยายามอ่านตำราเป็นสิบๆ เล่ม หวังว่าพวกนายจะยึดถือเป็นแนวทางที่ดีได้นะ

 

 

สุดท้ายนี้ อย่าประมาท

 

2010/Mar/05

 

เฮอะ....คงเปลกแปลกใจสินะ ที่เห็นไดอารี่ที่นี่มีการอัพเดท หือ?

ถึงพวกนายทุกคนจะละเลยหน้าที่ ก็ใช่ว่าชั้นจะเป็นไปด้วย พวกนายน่ะมันยังฝึกกันไม่พอ ไปฝึกมาใหม่ซะ!!!

วันนี้ของปีนี้ เป็นปีที่ 4 ที่ชั้นจะมาเขียนเนื่องในวันเกิดของยูคิมุระ กัปตันชมรมเทนนิสสาธิตริคไคของเรา

ซึ่งในตอนนี้แข็งแกร่งขึ้นยิ่งกว่าปีก่อนๆ เพราะฉะนั้น แข่งคราวหน้า สาธิตริคไคไม่ยอมยกแชมป์ให้ใครหน้าไหนอีกแน่

แต่ก่อนหน้านั้น หวังว่าพวกนายทุกๆคน คงจะผ่านการทดสอบอันหฤโหดในตอนนี้ไปให้ได้ หึ..อย่าเอาชีวิตไปทิ้งกลางคันก่อนล่ะ เซชุนเอ๋ย

..ถึงยูคิมุระ

แม้ว่าหนังสือชีวประวัตินักเทนนิสม.ต้นของชั้น จะได้ออกเป็นเล่มแรก ..แม้จะต้องคู่กับเจ้าอาโตเบะนั่นก็เถอะ

แต่ชั้นก็รออ่านของนายที่กำลังจะออกอยู่นะ..รวมทั้งเจ้าเปี๊ยกนั่นที่ได้ออกคู่กันด้วย..หึ...

 

 

2009/Nov/28

ฮะฮะฮะ~

Happy Birthdayนะเอย์จิ

ถึงใครๆจะลืมวันเกิดของเธอ แต่ผมไม่ลืมหรอกนะ เพราะว่าเอย์จิเป็นเพื่อนคนสำคัญของผมไง

แต่ก่อนจะอวยพรเธอ... เหมือนกับผมจะเขียนแต่เรื่องวันเกิดติดกันสามเอนทรี่แล้วนะ รึเปล่า? แต่ก็ช่างเถอะ ไม่เป็นไร ให้ผมได้ทำบ้างก็ดีเหมือนกัน ถึงผมจะคิดว่าควรจะเป็นหน้าที่ของโออิชิบ้างก็เถอะ ฮะฮะฮะ ^^

ยังไงก็ ขอให้เอย์จิมีความสุขมากๆนะ อย่าเอาแต่เล่นซนแล้วไม่ยอมอ่านหนังสือสอบ เข้าใจมั้ย ตั้งใจเรียนวิชาที่ชอบมันก็ดี แต่วิชาที่ไม่ชอบก็ควรจะเรียนด้วย ไม่ใช่เอาแต่อู้

ฤดูหนาวใกล้เข้ามาแล้ว ก็เริ่มเอาเสื้อผ้าหนาๆมาใส่ได้แล้วนะ ถึงเธอจะชอบกระโดดไปมา แต่ไม่ได้หมายความว่าร่างกายจะแข็งแรงตลอดเวลา เข้าใจรึเปล่า

โออิชิก็ดูเอย์จิดีๆด้วยแล้วกัน

อย่างเอย์จิน่ะ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ร่าเริงอยู่แล้ว ก็ร่าเริงอย่างนี้ไปตลอดก็แล้วกันนะ ฮะฮะฮะ ^^

2009/Oct/19

 

ไงทุกคนไม่ได้เจอกันมาปีหนึ่งเลยสินะ

ผมอัพครั้งล่าสุดก็เมื่อวันเกิดยางิวปีที่แล้วมาอีกทีก็มาถึงวันเกิดของนาย

อีกปีแล้วสินะยางิว ยังไงฉันก็ขอให้นายได้topเหมือนเดิมแล้วก็มีความสุขตลอดไป

ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดมากหรอก แค่ Happy Birthday  นะยางิว

15 ปีอีกแล้วนี่เนอะ ขอให้ 15 ปีตลอดไปแล้วกัน อุฮิ~ 

แล้วก็ถือว่านี่เป็นการกลับมาของกระผมแล้วกันนะคร้าบ  ไปล่ะปิโยะ~

2009/Oct/07

ดูเหมือนผมจะยุ่งจนไม่มีเวลาเลยเหรอเนี่ย ครั้งสุดท้ายที่เขียนก็เป็นวันเกิดเทสึกะ

...ท่าทางเธอจะเป็นสาเหตุให้ผมมาเขียนไดอารี่อีกแล้วนะ ฮะฮะฮะ^^

ผมก็คงพูดอย่างเดิม ว่าขอให้เทสึกะมีความสุขมากๆ ถึงจะประมาทไปออกซิงเกิ้ลกับซานาดะบ้าง แต่เทสึกะก็ยังเป็นเทสึกะนะ

ถึงปีนี้จะไม่ได้ไปฉลองด้วย แต่ผมก็มีของขวัญไว้ให้เหมือนเคยนะ อายุ15รอบที่เท่าไหร่แล้ว หือ?

อย่าทำหน้าเครียดสิ ผมก็แค่แหย่เล่นน่า ดีออกนะที่มีวันเกิดน่ะ กว่าผมจะมีวันเกิดอีกทีก็ตั้ง... เฮ้อ

ผมคิดว่าถ้าได้ไปกินเนื้อย่างกันอีกครั้งก็ดี คราวนี้จะมัดโออิชิทิ้งไว้ในห้องล็อคเกอร์ดีมั้ยนะ จะได้กินกันอย่างสงบสุขเสียที แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น เอย์จิต้องโวยวายแน่เลย ว่ามั้ย ฮะฮะฮะ

มีความสุขมากๆนะเทสึกะ ผมขอให้เธอได้เป็นนักเทนนิสที่เก่งกาจอย่างที่เธอหวังไว้ แล้วก็เลิกยอมให้ตัวเองบาดเจ็บเพื่อชมรมได้แล้วนะ

Happy Birthday

2009/Sep/18

...รุ่นน้องหลายคนเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีสัมมาคารวะ

ที่บอกว่าอย่าประมาทน่ะ ฉันรวมถึงทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องการวางตัวทั่วไป หรือว่าในเกมเทนนิสก็ตาม

เข้าใจนะ?

งั้นก็อย่าประมาทล่ะ

 

ถ้าพวกนายเห็นใครประมาทล่ะก็ช่วยกันตักเตือนหน่อยละกัน

2009/Sep/12

 

ทั้งที่เป็นวันเสาร์ แต่กลับต้องออกไปข้างนอก

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณมุคาฮิโทรมาโวยวาย ว่าไม่มีใครอยู่บ้าน ทั้งที่เป็นวันเกิดของตัวเอง

ผมก็เลยโดนลากให้ออกไปเป็นเพื่อนทั้งวัน

...(ทำไมไม่ชวนคุณโอชิทาริเหมือนทุกทีกันนะ)

แล้วทำไมผมต้องไปสถานที่อย่างพวกสวนสนุกด้วย แถมต้องไปรอคุณมุคาฮิเล่นบันจี้จัมพ์ตั้ง 8 รอบ  แต่พอผมบอกว่าอยากเข้าบ้านผีสิง กลับโดนไล่ให้ไปเข้าคนเดียวอีกต่างหาก

หลังจากนั้นยังต้องพาไปนั่งกินเค้กต่อ ...ชอบกินขนมเหมือนเด็กๆเลยนะ คุณมุคาฮิเนี่ย แต่มองๆไปก็เพลินดีเหมือนกัน เลยเผลอจ้องนานไปหน่อยพอคุณมุคาฮิเงยหน้าขึ้นมา ก็โวยวายใหญ่ แถมหน้าแดงด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร  แล้วยังพูดอะไรแปลกๆ ประมาณว่า อายุมากขึ้นอีกปี ทำให้ผมไล่ตามไม่ทัน แต่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมไม่เคยคิดจะโค่นหรือมองคุณมุคาฮิในฐานะรุ่นพี่อยู่แล้ว หึหึแค่ฝีมือผมตอนนี้ก็ก้าวข้ามไปได้สบายอยู่แล้วล่ะ

 หรือว่าไม่จริง...