สวัสดีครับผม ยูชิ เองครับ ยังจำกันได้รึเปล่า (O-O)P
วันนี้ผมมีเรื่องพิลึก ๆ มาเล่าให้ฟัง เรื่องมันมีอยู่ว่า วันนี้หลังเลิกชมรมระหว่างที่ผมกำลังเดินกลับบ้านอยู่นั้น ผมรู้สึกได้ว่ามีคนกำลังเดินตามผมมา แต่ทว่า...เมื่อผมหันกลับไป กลับไม่พบสิ่งมีชีวิตใด ๆ เลย (O-O")
ตอนแรกผมทำเป็นไม่สนใจ...แต่ว่าคราวนี้พอผมลองตั้งสมาธิดูดี ๆ แล้ว ผมกลับได้ยินเสียงซะนี่ เสียงดัง....แปลบ..แปลบ...เสียงเหมือนมีคนเดินตามมา.............(O[]O")....แย่แล้ว...นี่ผมควรจะทำยังไงดี
ผมยังทำใจดีสู้เสือเดินต่อไปอีกสักพัก เมื่อผมหันกลับไป!!....ผมก็ไม่เห็นอะไรอยู่ดี....คราวนี้ผมทนไม่ได้แล้ว ผมวิ่งทันที...แต่เสียงนั้นมันก็วิ่งตามผมมาด้วย....คราวนี้ผมวิ่งสุดแรงเกิด...เป็นไงเป็นกัน!!
แต่ผมก็ดันวิ่งไปชนทางตันซะนี่ ผมจนตรอกแล้ว...ผมค่อย ๆ หันกลับไป...เงาดำค่อย ๆ คืบคลานเข้ามา....ผมร้อง...."ว๊ากกกกกกกก!!~"
"เฮ้ย..!! ยูชิเป็นอะไร" เงาดำเรียกชื่อผม....ทำให้ผมหยุดร้องแล้วมองตรงไป
อาโตเบะ ยืนอยู่ตรงนั้น โอ้!! พระเจ้าทรงโปรด...
ผมวิ่งตรงไปหาอาโตเบะด้วยความดีใจอย่างสุดซึ้ง....แล้วก็ได้รับ ลูกถีบ...มาเป็นของตอบแทน
ผมรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้ง พบว่าผมนอนอยู่บนพื้นในห้องชมรม แต่ผมไม่ได้อยู่คนเดียว อาโตเบะก็อยู่ด้วย เขายืนอยู่ตรงหน้าผมสีหน้าเหมือนกำลังโกรธได้ที่ทีเดียว...รู้มั๊ยว่าเขาพูดกับผมว่ายังไง
"ยูชิ...ขืนนายทำแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สอง ชั้นถอดนายจากตัวจริงแน่"
"หา??...ชั้นทำอะไร" ผมกำลังงงเพราะผมสิควรจะเป็นคนถามว่าเกิดอะไรขึ้นมากกว่า
"นี่มาแอบหลับในห้องชมรม...จนชั้นเดินมาเจอเข้าเห็นกำลังฝันร้ายเหงื่องี้แตกพลั่กยังกะวิ่งมาสักห้ากิโลฯ พอเข้าไปปลุก ปลุกก็ยาก แถมอยู่ ๆ ก็ลุกพรวดขึ้นมากอดชั้นแบบนี้ ดีนะที่แค่ถีบจนน็อคไปกับพื้นอีกรอบ"
.................................
ถูกแล้วครับท่านผู้ชม สิ่งที่ผมเล่ามาทั้งหมดนี้....ผม "ฝัน" ครับ แต่มันพิลึกไหมล่ะ ผมไปเผลองีบอยู่บนพื้นชมรมได้ยังไงกัน (O-O?) พิลึกจริง ๆ ...
