2006/Aug/16

สะวีดัด ทุกคน !!! >_<

จริงๆแล้วชั้นมีเรื่องจะมาเล่าตั้งแต่วันก่อนแล้วล่ะ แต่ว่าเหตุการณ์อะไรต่อมิอะไรมันฉุกละหุกเล็กน้อยเลยมาเล่าช้าไปไม่ว่ากันนะ ~

วันแม่ที่ผ่านมา ชั้นได้ทำเรื่องน่ารักสุดๆ ให้แม่ด้วยล่ะจะบอกให้

ก่อนถึงวันแม่ชั้นคิดอยู่ตลอดว่าจะทำอะไรให้แม่ดี เพราะว่าที่ผ่านมาชั้นไม่ค่อยได้ทำอะไรให้ท่านเสียเท่าไหร่ ไปๆมาๆชั้นก็เลยคิดได้ว่า ชั้นจะทำพายบลูเบอรี่ให้แม่เป็นของขวัญล่ะ !!

แต่คงรู้ใช่มั้ยว่า คนอย่างชั้นมันก็ดีแต่กินๆๆๆๆ เคยทำเองซะที่ไหน T-T (กะ..ก็เรื่องทำอาหารมันเป็นงานของผู้หญิงนี่ !!)

เอาน่ะ..ลองทำเองมันก็เป็นประสบการณ์ในชีวิตเผื่อวันไหน เค้กหมดโลกขึ้นมาชั้นจะได้ทำพายกินเค้กให้หนำใจ แต่ในเมื่อทำอะไรไม่เป็นก็ต้องหาคนสอน ชั้นเลยขอให้ นัชชี่ มาสอนทำพายที่บ้าน >_< (นัชชี่เป็นเพื่อนรักของชั้นที่รู้จักกันมานานมแล้ว ทุกคนที่ร.ร.ชอบหาว่าเราเป็นแฟนกัน..หุหุ ถ้าเป็นงั้นจริงก็ดีน่ะสิ~)

จากนั้นเราก็ไปซื้อของทำพายกันที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตในห้างใกล้ๆบ้านชั้น

แน่นอนล่ะ ว่าค่าอุปกรณ์ชั้นต้องออกเองทั้งหมด..ราคาแพงใช่เล่นเลยนะเนี่ย T^T

เงินที่ชั้นอุตส่าห์เก็บหอมรอมริบไว้กะว่าจะไปกินเค้กบุฟเฟ่ห์กับเพื่อนๆอาทิตย์หน้าเป็นอันมอดไปในทันที แต่เพื่อหม่าม้าสุดที่รัก มารุอิ บุนตะ คนนี้ยอมได้อยุ่แล้ว...ฮี่ๆ แม่ต้องดีใจจนน้ำตาไหลแน่ๆ ที่เกิดมามีลูกน่ารักแบบนี้ > <

หลังจากที่ซื้อของเสร็จชั้นก็ต้องแอบย่องเข้าบ้าน ไม่ให้แม่เห็น ไม่งั้นมันก็ไม่เซอร์ไพรส์น่ะสิ

มันเลยไม่มีทางเลือก ชั้นกับนัชชี่เลยต้องนั่งทำพายในห้องนอน (ห้องนอนชั้นเองอ้ะ)

หุหุ จริงๆแล้วมันก็ไม่ยากเท่าไหร่เลยนะเนี่ย ~ หนุกดีแฮะ อืม...ทำไปจกแคร๊กเกอร์ไป ทำไปจกครีมชีสไป... "เพียะ !! " โอ๊ย !! T^T

ไม่ต้องบอกใช่มั้ยเสียงอะไร...นัชชี่ตีมือเข้าให้น่ะสิ... ชิ จกนิดจกหน่อยส่วนผสมก็คงพอแหละน่า

จากนั้นไม่นานมันก็เสร็จ !!! เฮ ~ ขนมอย่างแรกในชีวิตที่ชั้นลงมือเองเลยนะเนี่ยอัจฉริยะมั้ยล่า!!!!?? >0<

ยะฮู้วว ~!!! น่ากินเป็นบ้าๆๆๆๆ > < แน่นอนว่าชั้นไม่ทำถาดเดียวหรอก ส่วนผสมมีเท่าไหร่ก็ทำมันให้หมดนั่นล่ะ ชั้นทำออกมา 3 ถาด ถาดแรกต้องให้หม่าม้าชัวร์ๆ อีกถาด ชั้นจะเก็บให้ให้น้องชายที่ตอนนี้ไปแข่งเกมส์ที่สิงคโปร์ กลับมาต้องดีใจแน่ๆ รักพี่คนนี้ซะ ส่วนอีกอัน..เหอๆ ชั้นก็ต้องกินเองน่ะสิ แต่ต้องแบ่งนัชชี่ด้วยเพราะอุตส่าห์มาช่วนสอนถึงที่ รักนัชชี่ที่ซู้ดดดด

จนสุดท้ายตอนเย็นชั้นกับนัชชี่ก็ซัดพายถาดแรกซะเรียบ อร่อยมั่ก !!! ถึงจะหวานไปหน่อยแต่ก็โอเคนะ ฮี่ๆก็ชั้นชอบของหวานอยู่แล้วนี่

ต่อมาวันที่ 12 แม่มีธุระแต่เช้าเลยอ้ะ T^T ชั้นเลยต้องอยุ่เฝ้าบ้านกับนัชชี่ 2 คน (อย่าเข้าใจผิดนะ !! นัชชี่ค้างที่บ้านชั้นแต่เรานอนคนละห้องกัน > <)

ชั้นทำเรื่องผิดพลาดไปอย่างแรง เมื่อเรากินข้าวเช้าและอยากจะหาของหวานหม่ำต่อ..ชั้นเปิดตู้เย็น หาของกินและเห็นมีพายอยู 2 ถาดก็เลยคว้ามากินถาดนึง อย่างเอร็ดอร่อย...แต่พอกินหมดแล้ว นัชชี่ก็ถามขึ้น...

" พายถาดนี้น่ะ...ใช่ที่จะเก็บไว้เซอร์ไพรส์น้องชายรึป่าว.."

ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกส์ !!!!! ลืมไปซะได้ ม่ายยยยยย =[]= ทำไงดี จบกันเผลอกินไปซะแล้ว.......... ฮือๆๆๆ.....หม่าม้าฮะ....หม่าม้าไม่ค่อยชอบกินของหวานใช่มั้ย.... ถ้างั้นก็แบ่งกันกินกับน้องคนละครึ่งแล้วกันนะ..ไว้คราวหน้าป๋มจะทำให้ใหม่น้า... ฮือๆ T T

ปล. ชั้นพยายามไม่เปิดตู้เย็นไปอีกพักใหญ่เพราะกลัวว่าพอเห็นของหวานทีไรชั้นคงต้องอดใจหยิบมากินเองไม่ได้ซะทุกที....


edit @ 2006/08/16 18:04:05
ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
Captcha: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ชั้นเพิ่งรู้ว่านายสามารถอดใจเขียนได้ยาวขนาดนี้ ... ทำพายได้แต่ทำไข่ดาวไม่ได้ อนาถฟร่ะ
เฮ้ย ว่าแต่ว่านะ มารุอิ ไอ้ขนมนั่นน่ะ ... ขนมที่แม่นายทำน่ะ เมื่อไหร่จะเอามาให้ชั้นชิมซะที ?

(กรี๊ดด จะทำไม่มีเรียกอ้ะ งอนแล้ววววว โทรไปก็ไม่รับบบบบบ)
#1  by  みやッチ☆ At 2006-08-16 20:29, 
นับเป็นการพัฒนาที่ดี ที่นายทำกินเอง จะได้เลิกมาแอบกินของที่ชั้นซื้อไปฝากยูคิมุระซะที
แต่การหลงๆลืมๆจนทำผิดพลาดนี่ใช้ไม่ได้ จะทำอะไรควรตั้งสติให้ดี... เข้าใจแล้วนะ...
#2  by  :nakare: At 2006-08-16 20:43, 
น่าเป็นห่วงว่ากว่าแม่นายจะกลับถึงบ้าน พายชิ้นนั้นจะรอดไม่พลาดลงท้องนายไปก่อน
#3  by  KeeChan At 2006-08-16 21:29, 
ไม่น่าเชื่อว่ามารุอิ บุนตะจอมตะกละแห่งริคไค จะมีขนมอยู่ร่วมชายคาบ้านและ(ขนม)มีชีวิตรอดพ้น24ชม.ได้ นึกว่านายจะบอกว่า ตอนดึกๆอ่านหนังสือแล้วเกิดหิว เลยเดินสลึมสะลือมาเปิดตู้เย็น แล้วเจอเค๊กจากไหนไม่รู้ราวกับเทวดาประทานมาให้ วันรุ่งขึ้นถึงเพิ่งรู้ว่ากินเค๊กที่ตั้งใจทำลงไปแล้ว...ซะอีก
#4  by  LUMiN At 2006-08-16 22:09, 
..............
สม น้ำ หน้า
น่าสงสารน้องนายnya!!
ริคไคมีแต่คนไม่สมประกอบnya~~~
#5  by  †★☆*HANA~hanachiko*☆★† At 2006-08-16 22:27, 
พาย..
3.141592653589793238462643383279502884197169399375105820974944592...
.
อุบส์ ครึ่กๆ
#6  by  Sp@rk At 2006-08-16 22:40, 
เป็นเรื่องที่น่ารักมากเลยล่ะ..ครับ มหัศจรรย์จริงๆกับเรื่องที่บุนตะซังมีความพยายามตั้งใจทำอะไรที่ฝืนตัวเอง(และปาก)สุดๆ..ครับ แต่ป.ล.สุดท้ายนั่นคงทำได้ยากนะ..ครับ อ๊ะไม่ใช่นะครับไม่ได้หมายความว่าจะบอกว่าบุนตะซังตะกละไม่มีใครเกิน อุ๊บ!
ดูแล้วรู้ได้เลยว่าชมรมเทนนิสริคไคนี่ก็มีอะไรที่แปลกไปจากชาวบ้านนะ..ครับ
p.s.ปุจฉา คณิตศาสตร์นี่เกี่ยวกับขนมด้วย desu!
(ป.ล.แอดละจ้า ไว้จะมาติดตาม ก๊ากก)
#7  by  lusiferchan At 2006-08-16 22:55, 
หึหึ มารุอิคุง การที่ทำเค้กให้เเม่นายน่ะดีเเล้ว
แต่น่าจะห้ามใจตัวเองหน่อยก็ดีนะ ฉันสงสารน้องชายนายจริงๆ...
#8  by  ไอริจัง ลันลา At 2006-08-17 13:03, 
บุนๆของชั้นนนนน 555+
#9  by  มารุอิจัง At 2008-04-23 16:30, 

<< Home