วันนี้ฝนตกหนักเป็นพิเศษ ชั้นก็เลยนึกถึงอาทิตย์ที่แล้ว..

วันนั้นก็ฝนตกเหมือนกัน มีคนมากดออดหน้าบ้านชั้นตอนหกโมงเย็น พอออกไปเปิดก็แปลกใจนิดหน่อยที่รุ่นพี่มุคาฮิมาแวะมาโดยไม่ได้บอกกล่าว ตัวเปียกไปหมด แม้แต่กระเป๋าเป้ที่สะพายไว้ข้างหลังก็เปียกไม่เหลือชิ้นดี..เป็นโอกาสที่คลื่นลูกใหม่จะไล่คลื่นลูกเก่ารึเปล่านะ..?

"โทษทีๆ ชั้นลืมร่มแล้วฝนดันตกอ่ะ บ้านนายอยู่ใกล้ๆเลยแวะมา ไม่ว่าอะไรใช่มะ"

ชั้นก็เปิดประตูให้รุ่นพี่เข้ามา.. สงสัยชั้นคงจะตกใจกับสภาพของรุ่นพี่มุคาฮิมากไปหน่อย เพราะรุ่นพี่มุคาฮิซังจ้องหน้าชั้นงงๆ แล้วก็ถามว่า "นายหน้าแดงนี่นาฮิโยชิ ไม่สบายรึเปล่า"

"เปล่าครับ ไม่มีอะไร"

รุ่นพี่ทำท่าเหมือนจะไม่เชื่อ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากนั้นอีก ชั้นเห็นว่าไม่ควรจะใส่เสื้อเปียกนั่งตากแอร์ ก็เลยบอกให้รุ่นพี่มุคาฮิยืมใช้ห้องน้ำได้ แล้วก็ไปเอาเสื้อมาให้ยืมใส่ไปก่อน รุ่นพี่เตี้ยกว่าชั้นเกือบ 20 ซม. ชั้นก็เลยเลือกเสื้อตัวเล็กที่สุดเท่าที่มี

ไม่นานรุ่นพี่ก็ออกมา ผมเปียกและยุ่ง ท่าทางสบายตัวแต่ดูเหมือนว่าเสื้อของชั้นจะใหญ่เกินไปหน่อย คอเสื้อก็เลยหล่นลงมามากกว่าที่ควรจะเป็น(!!)

"เสื้อนายใหญ่จังเลยฟร่ะ"

ชั้นรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ..ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ยิ่งเวลารุ่นพี่เงยหน้ามองย้อนขึ้นมาแล้วรู้สึกปั่นป่วนในท้องอย่างบอกไม่ถูก.. บางทีชั้นอาจจะไม่สบายจริงๆก็ได้

หลังจากนั้นไม่นานฝนก็หยุด แล้วรุ่นพี่มุคาฮิก็กลับไป ..แต่แล้วชั้นก็หันไปเห็นของที่รุ่นพี่ลืมไว้....

หมวกของชิชิโดะซัง

ทำไมถึงมาอยู่กับรุ่นพี่มุคาฮิก็ไม่รู้ แต่วันต่อมาชั้นก็เอาไปคืนเรียบร้อยแล้ว ชิชิโดะซังทำหน้าแปลกๆนิดหน่อย แต่ก็รับเอาคืนไปแต่โดยดี

.....ฝนเริ่มตกอีกรอบแล้ว ขอให้ไม่มีใครแวะมากดออดอีกก็แล้วกัน ....

(รูปประกอบ by MiYa ว่าแต่ทำไมตรูต้องมาเขียนไรอย่างงี้ด้วยวะครับ)