เมื่อหลายวันก่อน มุคาฮิ งาคุโตะซังแห่งเฮียวเทมาหาผมถึงที่โรงเรียน

จริงๆแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย เมื่อก่อนในยามว่างเวลาปิดเทอม พวกเราก็มักจะนัดเจอกัน และโทรศัพท์หากันเป็นครั้งคราวอยู่แล้วการเจอกันครั้งนี้ถือว่าเป็นเรื่องดีทีเดียว พวกเราไปนั่งกินราเม็งกัน 2 คน เป็นช่วงเวลาที่คนไม่คึกคักเลยได้ของที่สั่งเร็ว

ท่าทางมุคาฮิซังมีความสุข ผมก็พลอยสุขใจไปด้วย เห็นบอกด้วยว่ามีธุระต่อช่วงบ่ายผมก็เลยไปส่งถึงที่เพราะเป็นห่วง ระหว่างที่นั่งรถกันไป ก็แอบถ่ายรูปกระเป๋าของรุ่นพี่ไว้ด้วย เป็นสีส้มสดใส ข้าวของมากมาย ทว่าในบรรดาสิ่งของต่างๆนั้น สิ่งที่โดดเด่นออกมา ก็คือหมวกสีฟ้าของชิชิโดะซัง ไม่รู้ว่าเจ้าของหมวกรู้รึเปล่าเหมือนกันว่าหมวกอยู่ที่เพื่อนร่วมทีมนี่เอง

มีเรื่องหนึ่งที่ผมสงสัย... คือทำไมมุคาฮิซังถึงได้ใช้รูปของอาโตเบะซังเป็นรูปหลักในมือถือนะ? นี่เป็นการแสดงความผูกพันต่อกัปตันทีมรูปแบบหนึ่งรึเปล่านะ? แต่ก็..อืม...จะว่าไป พี่ชายเราเองก็ใช้รูปเทะสึกะซังเหมือนกันนี่นา...หรือว่าจะเป็นเพราะคิดถึง? เห็นเมื่อวันก่อนพึ่งป่าวประกาศว่าจะกลับไปไมอามี่นี่เอง ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้

ได้ข่าวจากฮิโยชิจากเฮียวเทว่าเอาหมวกส่งกลับคืนให้กับเจ้าของแล้ว แต่สงสัยจริงว่าตอนรับจะทำหน้าแบบไหนกันนะ?

ลงท้ายไดอารี่ : โชคดีที่พี่กับมิสึกิซังไม่รู้ว่ามาเจอมุคาฮิซังกันสองคน ไม่งั้นทั้งสองคนต้องคาดคั้นสุดชีวิตและตามด้วยการไปจัดการรายนั้นถึงที่แน่ๆ