โอ๊ส!!! โมโมะจังกลับมาแล้วคร้าบ
ผมหายไปนานคิดถึงกันบ้างหรือเปล่า *ยิ้มตาหยี*
เอ๋?? ไม่คิดถึงเหรอ...
....ช่างเถอะครับ T T
อา...ตอนนี้ที่โตเกียวหิมะกำลังตกครับ ทุกอย่างเป็นสีขาวไปหมดเลย เห็นแล้วอยากจะเอาน้ำหวานไปราดแล้วกินจริงๆ
ม..ไม่ได้เห็นแก่กินนะ แค่บอกว่าน่ากินเฉยๆ ผมไม่เคยทำสักหน่อยน่า หิมะมันมีไว้ปั้นแล้วปาใส่หัวคนอื่นไม่ใช่เรอะ ฮ่าๆๆ เป้าหมายในฤดูหนาวปีนี้คือจะเปิดศึกปาหิมะแล้วเอาชนะทุกคนให้ได้
วันนี้ซึ่งเป็นวันอีฟ ผมกะว่าจะออกไปซื้อถุงเท้าสีแดงมารอคุณซานต้า แล้วก็...อะไรอีกนิดหน่อย แต่ที่ผมได้มาก่อนถุงเท้าก็คือขนม ลูกอม ช็อกโกแลต *นับนิ้ว* แล้วก็ไอ้อะไรนิดหน่อยที่ว่านี่ล่ะครับแต่ว่านั่นน่ะมัน-เป็น-ความ-ลับ บอกใบ้ให้นิดนึงว่ามันนิ่มๆสีขาวแถมอุ่นอีกต่างหาก แต่ผมไม่ได้เอามาใช้เองหรอกนะ *อมยิ้ม*
น่าเสียดายที่บ้านผมมีแต่ต้นคริสต์มาสต้นไม่ใหญ่ ผมเป็นพี่เลยต้องเสียสละให้เจ้าพวกตัวเล็กประดับไปตามระเบียบ แต่ว่า..เตี้ยเอ๊ย!! ตัวกระเปี๊ยกแค่นั้นยังอยากจะติดดาวเองอีก ให้ตายสิ สุดท้ายผมก็ต้องรื้อทั้งหมดมานั่งประดับใหม่ แล้วน้องสาวก็เข้ามายืนมองพร้อมกับทำหน้าปุเลี่ยนๆร้อง "แหวะ"
ผมไม่อยากมีน้องสาวแบบนี้!!!
มาต่อเรื่องถุงเท้าดีกว่า ผมซื้อถุงเท้าแบบที่ชอบได้แล้วก็เขียนสิ่งที่อยากได้ลงไป คิดว่าคืนนี้จะเอาไปไว้ข้างหมอน คุณซานต้าครับ...ปีนี้ฝากบอกพ่อกับแม่ผมด้วยว่าผมอยากได้ลูกแมวเป็นของขวัญวันคริสต์มาสนะคร้าบ *ยิ้มกว้าง*
ผมจะตั้งหน้าตั้งตารอนะครับ คุณซานต้า
อ๊ะ!!!
รู้ไหมครับว่าผมเป็นพวกที่ชอบเก็บของกินที่ชอบไว้ท้ายสุด อย่างตอนกินเค้กก็จะเก็บสตอร์วเบอร์รี่ไว้กินคำสุดท้าย หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นพวกชอบเก็บสิ่งสำคัญไว้ทำทีหลังสุด
เพราะฉะนั้น....
สุขสันต์วันเกิดนะ..เจ้าเปี๊ยก
(ชอบรูปโม่อันนี้ม๊ากมาก ดูเป็นเด็กผู้ชายธรรมดาๆดี 555 )
)
)
)
