สวัสดีตอนเย็นๆครับ ขอโทษด้วยที่หายหน้าไปนาน เพราะอากาศมันร้อน เพราะผมต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบอย่างเดียว ตอนนี้ผมเองก็สอบเสร็จแล้วหวังว่าทุกคนคงสอบไล่กันเสร็จถ้วนหน้าแล้วนะครับ
วันนี้ 17 มีนาคม เป็นวันเกิดของรุ่นพี่เคนยะ บังเอิญว่าผมว่างพอดีแต่คงออกไปไหนไม่ได้เพราะตอนนี้ในบ้านไม่มีใครอยู่เลยสักคนผมเลยต้องอยู่เฝ้าบ้านคนเดียว เห็นผมเป็นส่วนเกินสิท่า ดังนั้นของขวัญที่ผมกะว่าจะออกไปซื้อให้รุ่นพี่ก็ต้องยกเลิกไป
ยังไงๆก็ขอเป็นอวยพรแทนก็แล้วกัน สุขสันต์วันเกิดรุ่นพี่ก็แล้วกันนะครับ ปีนี้ก็อายุมากขึ้นอีกปีแล้ว เค้าว่ากันว่าคนที่อายุ 15 ขึ้นไปมักจะแก่เร็วกว่าช่วงก่อนอายุ 15 หลายเท่าผมเองก็ไม่รู้ว่าจริงรึเปล่า คงต้องถามซานาดะซังกับเทะสึกะซังดู แต่ที่แน่ๆคือรุ่นพี่ก็แก่กว่าผมอยู่ดี *หัวเราะ*
โอ๊ะ นี่ต้องอวยพรต่อสินะ ลืมไปเลย ต่อจากเมื่อกี้ก็แล้วกันนะครับ แต่ผมก็ไม่รู้จะอวยพรอะไรดี ขอให้รุ่นพี่มีความสุข ขอให้อิกัวน่าของรุ่นพี่เลิกทำหน้าตาน่ากลัวใส่ผม ขอให้รุ่นพี่เป็นขวัญใจของรุ่นพี่โคฮารุต่อไป แล้วก็ขอให้รุ่นพี่เลิกเป็นพวก Window-Shopping นะครับ
โอ๊ะ....ตอนนี้ทุกคนกลับมากันแล้ว เมื่อกี้ได้ยินแม่ตะโกนมาว่า เดี๋ยวจะไปกินข้าวข้างนอก ผมก็คงต้องจบไดอารี่ของวันนี้แค่นี้ก่อน แล้วไว้ผมจะกินเผื่อนะครับ
สุดท้ายจริงๆ ผมพึ่งไปอ่านเจออาการทางจิตประสาทจากเว็บๆหนึ่งที่เรียกว่า Phobia และมันก็มีแยกไปหลายอย่าง ที่น่าสนใจคือ Arachnophobia ซึ่งเป็นอาการเกลียดและกลัวแมงมุมเป็นที่สุด ดังนั้นผมก็เลยอยากรู้ว่ารุ่นพี่จิโตเสะเป็นโรคนี้รึเปล่าครับ *ยิ้มเจ้าเล่ห์*
