สวัสดีทุกคน
ที่ชั้นมาอัพไดอารี่ในวันนี้ เพราะเป็นวันคล้ายวันเกิดของชั้นเอง
ที่จริงแล้ว มาเขียนเองมันก็ดูแปลกๆอยู่ แต่ชั้นแค่อยากขอบใจทุกๆคนในทีมที่อวยพรวันเกิดให้น่ะ
แต่ว่านะ อากิระ ชินจิ เค้กที่พวกนายอุตส่าห์รีบไปเอามาน่ะ มันเละไปครึ่งก้อนแล้ว แต่ยังไงก็ขอบใจละกัน

อ่อ แล้วทุกคนไม่ต้องแปลกใจกับภาพข้างบนนั่นล่ะ จิโตเสะเพิ่งส่งมาให้ชั้นพร้อมกับของขวัญ ชั้นไม่ยักรู้ว่านายยังเก็บรูปเมื่อก่อนไว้อย่างดีเลยนะ จิโตเสะ  ขอบใจมากนะ

แล้วก็ ฟูจิ ขอบใจสำหรับคำอวยพรนะ นายเป็นคนแรกของวันนี้เลยล่ะ

ไม่เจอกันนานนะทุกคน

ชั้นไม่ได้เขียนไดอารี่มาเป็นปีแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่ได้ห่างไปไหน เวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน

ฟุโดมิเนะของเราก็ตั้งใจซ้อมอย่างหนัก การแข่งขันครั้งถัดไปนี้ เราตั้งใจจะก้าวไประดับประเทศให้ได้

ชั้นดีใจนะ ที่จะได้เจอกับพวกนายอีก

 

สาเหตุที่ชั้นมาอัพครั้งนี้ เพราะเป็นวันสำคัญ ซึ่งยังไม่มีใครกล่าวถึงเลยงั้นสินะ

หายไปไหนกันหมดหืม เซชุน?

แม้ว่าเดือน2 ของปีนี้ จะมีแค่ 28 วัน แต่ช่วงเวลาต่อจากวันนั้น มันเป็นวันคล้ายวันเกิดของนายนะ ฟูจิ

คงไม่แปลกใช่มั๊ย ที่ชั้นจะให้ความสำคัญกับช่วงเวลานี้

ยังไงก็ตาม ขอให้นายมีความสุข ขอบใจสำหรับมิตรภาพที่ดีและทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา

หวังว่าจะได้เล่นกับนายอีกสักวันหนึ่ง

จริงสิ...ไม่ต้องแปลกใจที่ชั้นจำวันเกิดนายได้ และหวังว่านายคงได้ผ่านมาเห็น

เพราะนานแล้วนะ ที่ไม่มีการอวยพรวันเกิดของใครที่ไดอารี่นี้

นายเป็นคนแรกของปีเชียวนะ ฟูจิ

 

เอาล่ะ ชั้นคงต้องไปแล้ว ขอให้พวกนายทุกคนโชคดี ชั้นรอที่จะพบทุกคนอีกครั้งจริงๆ

 

(จากนี้ไป กรุณาอ่านด้วยโทนน้ำเสียงราบเรียบเสมอกันเป็นจังหวะจะโคนแบบสมดุล)

อันที่จริงชั้นก็ไม่ได้สนใจอะไรไอ้ไดอารี่นี่หรอกนะ แล้วทำไมชั้นถึงต้องมาเขียนไอ้ไดอารี่นี่น่ะเรอะ ถ้ามาถามชั้น ชั้นก็คงจะต้องตอบว่า  ก็เพราะชั้นจะเขียน แล้วจะทำไม  แต่ในเมื่อไม่มีใครถาม ก็คิดซะว่าไม่ได้ยินที่ชั้นถามสมมุติไปแล้วกัน อืม... ดูเหมือนว่าฟุโดมิเนะเราจะมีส่วนแบ่งที่นี่น้อยมาก นั่นสินะ แล้วทำไมพวกเราถึงเหมือนเป็นลูกเมียน้อยของไดอารี่นี้น่ะ อืม... ชั้นก็ไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ ชั้นรู้ว่ายังไงทุกคนก็ไม่สนใจพวกเราอยู่แล้ว ถึงพวกเราจะพยายามเป็นตัวของตัวเองแค่ไหน อืม... อันที่จริงต้องบอกว่า พวกเราที่เป็นโรงเรียนที่ได้แข่งกับเซชุนตั้งแต่ต้นสินะที่ผิด ...อืม.. ไม่สิ  เอจิเซ็น เรียวมะ  นายนั่นแหล่ะที่ผิด  ถ้าไม่มีนายล่ะก็ ฟุโดมิเนะของเราจะต้องได้ไปไกลกว่านี้อีกแน่ในการแข่งขันทั้งหลาย นายไม่น่าจะมาเรียนที่เซชุนเลยนะ ...ไม่สิ นายไม่น่าจะเกิดมาในโลกนี้เลยตะหาก  การเกิดมาของนายก่อกำเนิดความโชคร้ายให้แก่พวกเราทุกคน  ถึงชั้นจะไม่อยากสนใจนายก็ตาม  แต่นี่มันก็เป็นเรื่องของความหวังของทั้งชมรม อืม... พูดถึงทาจิบานะซัง เดี๋ยวนี้ทาจิบานะซังไม่ค่อยมาซ้อมเลยนะครับ ผมรู้ว่าทาจิบานะซังโล่งใจเรื่องเพื่อนคนนั้นที่สนิทกับทาจิบานะซังก่อนพวกเรา อากิระบอกว่าเพื่อนคนนั้นเป็นคนที่ทำให้ทาจิบานะซังมาเรียนที่ฟุโดมิเนะจริงหรอครับ อืม... แล้วทาจิบานะซังจะชวนเพื่อนคนนั้นมาแนะนำตัวกับพวกเรารึเปล่า... อืม... คงไม่สินะ เพราะพักนี้ทาจิบานะซังไม่ค่อยสนใจกับชมรมเทนนิสแล้วนี่นา อันที่จริงผมก็ไม่คิดว่าทาจิบานะซังจะทำอะไรที่ไม่ดีต่อพวกเราหรอกนะครับ แต่หลังจากที่ผมได้บังเอิญไปพบกับพวกโรงเรียนอื่นเมื่อตอนสิ้นปี ชิราอิชิที่เป็นกัปตันของชิเท็นโฮจิได้ชวนผมคุย  อันที่จริงผมก็ไม่ได้คุยกลับหรอกนะครับทาจิบานะซัง เพราะยังไงเราก็เป็นคนแปลกหน้าต่อกัน แต่ชิราอิชิคนนั้นได้บอกผมว่า เขาเป็นเพื่อนสนิทกับเพื่อนสนิทของทาจิบานะซังอยู่ ดังนั้น เพื่อนสนิทที่เป็นกัปตันของเพื่อนสนิทของกัปตันของผมก็ควรจะนับเป็นคนรู้จักได้ ผมก็เลยฟังที่เขาพูดออกมาบ้างตามแต่ที่ได้ยิน กัปตันของเพื่อนสนิทของทาจิบานะซังที่ตอนนี้ได้กลายเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทของทาจิบานะซังได้เล่าให้ฟังว่า  เพื่อนสนิทของเขาที่เป็นเพื่อนสนิทของทาจิบานะซังได้เล่ามาว่า เพื่อนสนิทของเขาซึ่งก็คือทาจิบานะซังในตอนนี้ได้มีแฟนแล้ว ...ไม่จริงใช่มั้ยครับทาจิบานะซัง ทำไมพวกผมถึงไม่รู้เลยซักนิด แต่เพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทของทาจิบานะซัง ที่ความจริงเป็นกัปตันของเพื่อนสนิทของทาจิบานะซังที่เป็นกัปตันของพวกผมถึงได้รู้เรื่องของกัปตันที่เป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทก่อนพวกผม นี่เองสินะครับทาจิบานะซัง สาเหตุที่ทาจิบานะซังไม่ค่อยมาซ้อมกับพวกเราเท่าไหร่ เวลาเท็ตสึจะโทรไปปรึกษากัปตันก็มักจะวางสายในเวลาไม่นาน  พอไปหาที่บ้านแอนจังก็จะบอกว่าทาจิบานะซังพาหมาไปเดินเล่น  ตอนเย็นก็รีบทิ้งพวกผมกลับบ้านปล่อยให้พวกผมซ้อมกันเอง เวลาซ้อมก็มักจะหายตัวไปอย่างปริศนา ทั้งหมดมันเป็นเพราะเรื่องที่กัปตันของเพื่อนสนิทซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทของทาจิบานะซังเล่ามา จริงหรือครับ  ถ้าเป็นแบบนั้นแล้ว ทาจิบานะซังคิดวางแผนยังไงกับพวกผมล่ะครับ  หรือว่าผมต้องรอกัปตันซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทขอทาจิบานะซังมาบอกอีกล่ะครับ ทาจิบานะซัง

ก็...สวัสดีปีใหม่นะทุกคน *ยิ้ม*

ชั้นอัพเลทอีกครั้งแล้วสินะ คราวที่แล้วก็คริสต์มาส คราวนี้ก็ปีใหม่...ช่วยไม่ได้ ชั้นไม่ค่อยจะว่างในวันอย่างนั้นนี่

เอาเป็นว่า...ขอให้มีความสุขกันทุกคนก็แล้วกัน ใครใจดีก็ช่วยซื้อ MP3 ให้ชั้นใหม่ด้วยก็ได้นะ เพราะชั้นไปเอาที่บ้านชินจิแล้วแต่หาไม่เจอ *หัวเราะ*

...ไม่ก็นายนั่นแหละซื้อใหม่ให้ชั้น ชินจิ เป็นของขวัญวันปีใหม่ไง?

 

ปีใหม่นี่มีใครไปเที่ยวไหนมั่ง? อิจฉาเป็นบ้าเลยให้ตายสิ ชั้นต้องนั่งแกร่วอยู่บ้านคนเดียวเพราะพ่อ แม่ แล้วก็พี่สาวชั้นไปเยี่ยมญาติที่ต่างจังหวัด ให้ชั้นอยู่เฝ้าบ้านแบบนี้แหละ

ที่ชั้นมาอัพนี่ก็ระหว่างรอมาม่าเดือดน่ะ หิวเป็นบ้า ในตู้เย็นก็ไม่มีอะไรเล้ย-- ชิ เดี๋ยวคืนนี้ไปค้างบ้านชินจิก็ได้ฟะ

 

ชั้นขอตัวก่อนล่ะนะ จะไปกินมาม่า หิวชะมัดเลย

 

Merry X'mas

 

...อย่ามองกันอย่างนั้นสิ ถึงจะช้าไปวันนึงแต่ก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไรนี่นา ก็เมื่อวานชั้นไม่ว่างนี่

หืม? ไดของฟุโดมิเนะมีแค่ไดของทาจิบานะซังคนเดียวเลยเหรอ? *เลิกคิ้ว* เฮ้ แล้วชินจิล่ะ? นายมาก่อนชั้นตั้งนานไม่ใช่เรอะ? แล้วไดของนายล่ะ?

 

เมื่อวานพี่สาวชั้นซื้อซีดีเพลงแผ่นใหม่ให้ กะว่าจะเปิดฟังซะหน่อยแต่เครื่องเล่นเพลงของชั้นเสีย - - ให้ตายสิ ส่วนหนังสือติวข้อสอบของแม่...ขอบคุณครับ แต่ผมรู้สึกว่าผมจะติวหนักไปหน่อยแล้วล่ะ *เช็ดเหงื่อ* ช่วงนี้มีสอบเก็บคะแนนเยอะจริงๆ ตามอ่านหนังสือสอบแทบไม่ทัน

 

*เงยหน้ามองข้างบน* 

รู้สึกที่ว่าๆ ไปข้างบนนั่นไม่ค่อยตรงกับชื่อเอนทรี่เท่าไหร่สินะ

จากนี้ไปต่างหากล่ะ ประเด็นสำคัญที่ชั้นอยากจะบอก...

.

.

.

ชั้นหา MP3 ของชั้นไม่เจอ

กะว่าจะเปิดฟังตอนอ่านหนังสือสอบซะหน่อย มันหายไปไหนนะ?

จำได้รางๆ ว่ามีใครสักคนยืมไปใช้เมื่อสองสามสัปดาห์ก่อน...

อ๊ะ

จริงสิ...นึกออกแล้ว...

 

ชินจิ นายเอา MP3 ของชั้นคืนมาเดี๋ยวนี้นะ!!!

 

 

(อัพไดของคามิโอะคุงครั้งแรก...ไม่ค่อยเนียนเท่าไหร่ ขออภัยด้วยค่ะ - -" แหะๆ)

วันนี้ วันที่ 7 ตุลาคม เป็นวันเกิดของนายสินะ เทะสึกะ

ชั้นคิดว่าสมาชิกเซชุนของนาย คงจะเตรียมงานฉลองวันเกิดให้นายอยู่แน่ๆ

ชั้นเลยขอเป็นคนมาเขียนไดอารี่ที่นี่ เพื่ออวยพรวันเกิดให้นายก็แล้วกัน

ยังไงก็ขอให้นายก้าวไปสู่จุดสูงสุดที่นายหวังไว้ให้ได้ ชั้นเชื่อในตัวนายนะ เทะสึกะ ยินดีด้วยที่เข้ารอบสุดท้ายในการแข่งขันทั่วประเทศ ฟุโดมิเนะของเราจะคอยเชียร์พวกนายอยู่เสมอ

.

อย่าประมาทล่ะ...

ชั้นโดน tag wallpaper มาจากเทะสึกะ
ซึ่งก่อนอื่นต้องขอบใจนายนะ ที่อุตส่าห์นึกถึงชั้น ชั้นไม่ได้หายไปไหนหรอก แค่พาสมาชิกทีมไปพักร้อนนิดหน่อยก็เท่านั้น

แต่ชั้นตกใจภาพวอลเปเปอร์ของนายมากนะ..เทะสึกะ..

.

..นายก็ด้วย...ฟูจิ..

.

แต่มันก็ทำให้ชั้นเข้าใจอะไรๆขึ้นอีกเยอะ ที่แท้พวกนายก็สนิทกันถึงขั้นนี้... มิน่าล่ะ เวลาคุยกับนายทีไร นายมักจะพูดถึงเทะสึกะให้ชั้นฟังเสมอๆ อย่างในคืนที่นายมาหาชั้นคืนนั้นไง ฟูจิ..

.

เอาล่ะ ชั้นไม่อยากนอกเรื่องไปมากกว่านี้

นี่คือภาพวอลเปเปอร์ของชั้น ซึ่งเป็นภาพของทีมฟุโดมิเนะของเรา

ชั้นดีใจ ที่ได้รู้จักกับลูกทีมทุกคน ชั้นต้องขอบใจทุกคนมาก ที่ฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างร่วมกันมาโดยตลอด

เรื่องที่พลาดไป ชั้นไม่ได้เสียดายอะไรเลยสักนิด ...ความพยายามทั้งหมดของพวกนาย คือความภูมิใจของคนที่อยู่ในฐานะกัปตันอย่างชั้น

.

เอาล่ะ กฎของการรับแทค ก็คือให้แทคต่อสินะ..

.

- ชินจิ ... ชั้นอยากเห็นภาพวอลเปเปอร์ของนาย
- ยูตะ ...ไม่ใช่เพราะนายเป็นน้องชายของฟูจิหรอกนะ
- มิซึกิ.... นายด้วยเลยก็แล้วกัน
- ซานาดะ....นายเองก็ไม่ได้เขียนนานเลยนี่..
- สุดท้าย..ชั้นได้ยินมาว่าแมวของเอจิเซ็นใช้คอมพิวเตอร์ได้ ชักจะอยากเห็นซะแล้วสิ

สวัสดีทุกคน ชั้นทาจิบานะ คิปเป กัปตันฟุโดมิเนะ หวังว่าทุกคนคงสบายดี

ชั้นได้ข่าวว่า private tournament ที่ทุกคนไปแข่งกันมานั่นสนุกมาก รู้สึกน่าเสียดายที่ไปไม่ได้ แต่ชั้นก็ได้มอบหมายให้ชินจิไปแทน พอกลับมา หมอนั่นก็พึมพำๆอะไรซักอย่าง จับความได้ว่าพูดถึงเรื่องซานาดะ ซึ่งชั้นก็ไม่รู้รายละเอียดมากนัก จนได้มาเห็นไดอารี่ของยูคิมุระ และข้อความของอีกหลายๆคน

ในฐานะที่ชั้นไม่ได้เห็นสถานการณ์จริง ชั้นจึงไม่อาจพูดอะไรได้มาก แต่ซานาดะที่ชั้นเคยรู้จักน่ะ ไม่ได้เป็นอย่างที่พวกนายพูดมา หมอนั่นถือได้ว่าเก่งกาจที่สุดในวงการเทนนิสม.ต้น คงไม่ทำเรื่องอะไรให้ชื่อเสียงตัวเองเสื่อมเสีย และที่สำคัญ วันก่อนชั้นได้พบซานาดะ แล้วลองถามถึงเรื่องนี้ ซานาดะบอกว่า ที่ไม่ออกมาแก้ตัว เพราะเรื่องนี้มันไร้สาระเกินไป ส่วนเรื่องยูคิมุระ หมอนั่นก็จะไปเคลียร์เอง

ชั้นจึงอยากให้ทุกคนคิดให้รอบคอบก่อนตัดสินอะไรออกไป ชั้นว่าหมอนั่นไม่ได้คิดทำรุ่มร่ามกับใคร.... เห็นอย่างนั้นก็เถอะ แต่ที่จริงแล้วหมอนั่นน่ะ มีความเอาใจใส่คนอื่นเป็นอย่างดี ส่วนเรื่องที่หมอนั่นไปแข่งสาย คงมีเหตุผล เพราะปกติแล้ว หมอนั่นจะมีความรับผิดชอบที่ดีเสมอ ส่วนเรื่องเทะสึกะ..ชั้นคิดว่า ไม่ว่าใคร ก็ให้ความสนใจเทะสึกะกันทั้งนั้น รวมทั้งชั้นเองก็ด้วย ถ้าเป็นไปได้ก็อยากแข่งกับนายสักครั้งเหมือนกัน

เอาล่ะ หวังว่าสิ่งที่ชั้นเขียนครั้งนี้ คงทำให้ทุกคนคิดอะไรๆได้บ้าง ชั้นไม่อยากให้วงการเทนนิสของพวกเราต้องเกิดการเข้าใจผิด จนกลายเป็นเรื่องใหญ่

สุดท้ายนี้ ถึงซานาดะ ... ชั้นยินดีด้วย ที่เพลงวันวาเลนไทน์ของนายได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี ชั้นอยากจะลองฟังบ้างสักครั้งหนึ่งนะ