ไงทุกคนไม่ได้เจอกันมาปีหนึ่งเลยสินะ

ผมอัพครั้งล่าสุดก็เมื่อวันเกิดยางิวปีที่แล้วมาอีกทีก็มาถึงวันเกิดของนาย

อีกปีแล้วสินะยางิว ยังไงฉันก็ขอให้นายได้topเหมือนเดิมแล้วก็มีความสุขตลอดไป

ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดมากหรอก แค่ Happy Birthday  นะยางิว

15 ปีอีกแล้วนี่เนอะ ขอให้ 15 ปีตลอดไปแล้วกัน อุฮิ~ 

แล้วก็ถือว่านี่เป็นการกลับมาของกระผมแล้วกันนะคร้าบ  ไปล่ะปิโยะ~

อย่างที่ทุกคนรู้ว่าวันนี้เป็นวันทานาบาตะ
พวกเราที่ยังขยันซ้อม ก็ยังคงมุ่งมั่นต่อไป
แต่จู่ๆ นิโอคุงก็แบกต้นไผ่จากที่ไหนไม่ทราบได้
มาวางไว้กลางคอร์ท ท่ามกลางสายตาของสมาชิกชมรมมากมาย
ผมเห็นท่าว่าซานาดะคุงกำลังขมวดคิ้ว อ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง
แต่ยูคิมุระคุงกลับไม่ว่าอะไร ทั้งยังบอกให้ทุกคนเขียนคำอธิษฐานไปแขวนไว้อีกต่างหาก
กระดาษสีต่างๆถูกแจกจ่ายให้ทุกคนอย่างทั่วถึง ซ้ำยังเหลืออีกหลายแผ่น
แต่เมื่อผมกลับไปดูอีกที กระดาษก็หายไปจนหมดแล้ว
บนกิ่งไผ่มีคำขอพร "ขอให้สูงขึ้น" แขวนอยู่เต็มไปหมด..

...ใช้ทรัพยากรสิ้นเปลืองเกินไปนะครับ คิริฮาระคุง

 

ว่าแต่ ทุกคนอธิษฐานอะไรในวันนี้บ้างครับ?
ส่วนของผมน่ะ....

เป็นความลับ

 

เข้าสู่ปีที่ 3 แล้วสินะ...ที่ชั้นได้มาอวยพรวันเกิดนายที่นี่ ยูคิมุระ

วันเกิดของนาย เป็นวันที่ชั้นไม่มีทางลืมเด็ดขาด

แต่ถ้าชั้นไม่เป็นคนมาเขียน คงไม่มีสมาชิกคนไหนโผล่หน้าออกมาเลยสินะ

อยู่เงียบๆแบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน พวกนายควรฝึกความรับผิดชอบในด้านอื่นๆด้วย ไม่ใช่แค่เทนนิสอย่างเดียว

 

แต่เอาเถอะ อย่างน้อยชั้นก็ดีใจที่ทุกคนมุ่งมั่นกับการฝึกซ้อม และยินดี ที่พวกเรายังมีผลงานร่วมกันบ้างเป็นระยะๆ

แต่ชั้นก็ยังหวังว่า จะได้รับรู้ความเป็นไปของพวกนายบ้าง มาเขียนกันบ้างก็แล้วกัน

 

สุดท้ายนี้ คำอวยพรของชั้น ก็คงไม่ต่างจากปีที่แล้ว และปีที่ผ่านๆมา ซึ่งก็คือ ชั้นต้องการให้นายมีความสุข

ต่อจากนี้ไป ไม่ว่าจะซักกี่ปี ขอให้นายแข็งเกร่งมากขึ้นๆเสมอ

ชั้นจะไม่มีวันลืมความทรงจำต่างๆ ที่เราได้ร่วมสร้างด้วยกันมา

และชั้นจะเขียนถึงนายเช่นนี้ ทุกปี ตลอดไป...

 

สุขสันต์วันเกิด

 

 

คานางาว่าหนาวมาก

ฤดูกาลเริ่มเปลี่ยน คอร์ทช่วงเช้าอากาศหนาว ชั้นหวังว่าพวกนายทุกคนคงไม่ลืมใส่แจ็คเก็ตเวลาซ้อม
และหวังว่าอากาศที่เย็นลง จะไม่ทำให้ความกระตือรือร้นในการคว้าแชมป์ครั้งต่อไปลดลงไปด้วย
แต่ชั้นก็ไม่รู้อีกว่า พวกนายยังมีความมุ่งมั่นเหลืออยู่มากแค่ไหน
เวลาผ่านไป สิ่งที่เปลี่ยนไปนั้นไม่ใช่เพียงฤดูกาล
แม้สมาชิกส่วนใหญ่จะเลื่อนชั้นขึ้นมัธยมปลาย ซึ่งก็ถือว่าเป็นการก้าวไปข้างหน้า ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญ
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าการละทิ้งอดีตจะเป็นเรื่องที่ดี
ประสบการณ์ที่ผ่านมาล้วนแต่เป็นสิ่งมีค่า ซึ่งเป็นอุทาหรณ์เตือนใจอะไรหลายๆอย่าง
ถ้าพวกนายลืมความรู้สึกนั้นไปแล้ว อนาคตข้างหน้า คงจะเหลือสิ่งมีค่าน้อยลง

ขอให้ทุกคนจงมุ่งมั่นต่อไป และรักษาสุขภาพด้วย

 

 

อันที่จริงก็ไม่มีอะไรหรอก แต่เพราะว่าเร็วๆ นี้ฉันได้ทำเรื่องผิดพลาดลงไป

ด้วยการเขียนนามสกุลของยางิวผิดเป็นอะไรที่แม้แต่อ่านออกเสียงก็ยังไม่ได้ลงในเอกสารสำคัญ

ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวดมาก เมื่อฝ่ายเกี่ยวข้องกับเอกสารนั้นพยายามจะอ่านมันให้ได้...

ทำให้ยางิว ฮิโรชิซังที่น่านับถือต้องไปตามไปแก้ไขเอกสารอีกหลายอย่างที่มีมันเป็นต้นตอก่อนจะถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอะไรที่เกินจะรับได้

(ฉันรู้ ฉันรู้ดี...ว่า “ต้นไม้ไข่ดิบคุง” มันเจ็บปวดมาก...)

 

ไหนๆ ก็เหมาะแล้ว ก็เลยขอไถ่โทษเป็นการไม่ลืมอวยพรวันเกิดนายแล้วกันนะ

สุขสันต์วันเกิดอายุ 15 ปีนะจ๊ะคุณสุภาพบุรุษ

ขอให้เก่งขึ้น ได้ A ทุกวิชา ฝึกโจอุลตร้าเกรตเดลิเชียสเลเซอร์บีมสำเร็จ ผลการเรียน Top 5 ที่ 1 ไปเลยละกัน สุขภาพแข็งแร้งแข็งแรง

และแน่นอน...

ฉันขอโทษ

 

ปีนี้ก็เป็นปีที่ดีเนอะ ยางิว

ปุริ~

 

 

(เผื่อจำเป็นเรื่องเขียนผิด เกิดจาก 柳 ซึ่งเป็นคันจิตัวแรกของนามสกุล ผิดไปเป็น 卵 แทน ซึ่งแปลว่าไข่...กลายเป็น 木 กับ 卵 เลยออกมามีรูปร่างแบบนี้  ซึ่งต่างกันไม่มากกับตัวแรก อย่างไรก็ตาม จะตั้งใจหรือไม่ แต่ถ้าเห็นวูบแรกก็เป็นไปได้ที่จะเห็นกันแต่ “ไข่” เลยค่ะ และนั่นก็เป็นคันจิที่ไม่มีจริงในพจนานุกรมก็เลยต้องเขียนมาให้ดู...หากต้องการจะอ่านให้ได้ อาจจะต้องแยกออกเป็นสองตัว จะมีสภาพแบบนี้ 木卵生比呂士 หากนึกไม่ออกให้นึกถึงมุขเรื่องเขียนชื่อแนวนอนของ อ.อิโตชิกิใน Sayonara Zetsubou Sensei ก็ได้ค่ะ แต่อันนี้กลับกัน แทนที่จะรวมก็แยกมันซะ...แปลออกมาได้ว่า ต้นไม้ไข่ดิบ...คิทามาโกะนามะ ฮิโรชิ...หรือต้นไม้ไข่ดิบ ฮิโรชิ ค่ะ = =”)

 

ที่ชั้นมาเขียนไดอารี่ครั้งนี้ ก็เพื่อที่จะออกมาแสดงความรับผิดชอบต่อการกระทำของลูกทีม..
ซึ่งตำแหน่งรองกัปตันของชั้น คงมีสิทธิ์พอที่จะออกมาชี้แจงได้
ทุกคนคงเห็นแล้วว่า สมาชิกชมรมเทนนิสริคไค นิโอ มาซาฮารุ ได้มาอัพไดอารี่เมื่อไม่นานมานี้
และได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
การกระทำครั้งนี้ ทำให้ทุกคนเกิดความสงสัยและวิตกกังวลว่าเกิดอะไรขึ้นกับหมอนั่น
ชั้นอยากขอให้ทุกคนอย่าได้ตื่นตระหนกทั้งๆที่รู้นิสัยของหมอนั่นดี ว่าเคยก่อเรื่องอะไรไว้บ้างตั้งแต่เราเริ่มมีไดอารี่ที่นี่...
ตอนนี้ชั้นได้ว่ากล่าวตักเตือนไปแล้ว  หวังว่าเจ้านั่นจะสำนึกผิด และกลับมาปรากฎตัวในเร็ววัน

ยังไงซะ ก็ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงริคไคของเรา และหวังว่าจะติดตามเรื่องราวของพวกเราต่อไป
ชั้นจะดูแลลูกทีมให้ดี ไม่ให้ออกมาก่อเรื่องแบบนี้อีก

 

ซานาดะ เก็นอิจิโร่

 

บ๊ายบาย... ต่อไปนี้จะไม่มาอัพแล้ว ขอลาออกจากบอร์ดเทนิปุริ และไดอารีแห่งนี้อย่างเป็นทางการ ครับจ้ะ ^.w^

เนื่องจาก เซ็งจ้ะ  


ถ้าเห็นผมอยู่แถวนี้อีกแสดงว่าเป็นตัวปลอมนะจ๊ะ ฮิๆ

 

 

 

ไม่ต้องตามหา...



รักนะ จุ๊บๆ 

 

Adieu~  Puriten

 

ไม่ได้พบกันซะนาน ชั้นหวังว่าทุกคนจะยังสบายดี

หลังจากการแข่งขันจบลง พวกนายทุกคนก็คงกำลังก้าวเดินไปในทางของตัวเอง

พวกเราริคไคก็เช่นกัน ถึงแม้ช่วงนี้ชั้นจะมีธุระออกซิงเกิ้ลอยู่เรื่อยๆก็เถอะ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าความสามารถทางด้าน เทนนิสจะถดถอยลง จริงไหม เทะสึกะ?

ชั้นก็แค่อยากออกมาเตือนพวกนาย เหมือนเมื่อปีที่แล้ว ว่าไดอารี่ที่นี่ ครบรอบ 2 ปีเต็มแล้วเมื่อเดือนที่ผ่านมา

ไม่ว่าจะปีก่อนหรือปีนี้ ก็ยังไม่มีใครสังเกตเช่นเดิม หึ.. ไม่ไหวเลยจริงๆ

แต่ก็เอาเถอะ  ชั้นก็ยังหวังว่าพวกนายจะไม่ลืมตัวตนของตัวเอง และเส้นทางที่เคยต่อสู้ฝ่าฟันมา

ยังไงก็ขอให้โชคดีก็แล้วกัน...