Seishun-Gakuen

ชั้นนับการเขียนครั้งนี้ เป็นครั้งที่ 2 ...เพราะครั้งก่อนคนที่มาเขียนในนามของชั้นคือนิโอ จึงไม่ขอนับ เพราะเป็นการเขียนที่ช่างหาใจความไม่ได้ และไร้สาระเป็นที่สุด ทำให้วุ่นไปตามๆกัน ชั้นต้องขอโทษคนอื่นๆแทนลูกทีมของริคไคด้วย

วันนี้เป็นวันหยุด จึงแวะไปร้านเค้ก เพื่อซื้อเค้กไปเยี่ยมยูคิมุระที่บ้าน ขณะที่อยู่ที่ร้าน เห็นว่ายังไม่ถึงเวลานัด เลยนั่งพักในร้านก่อน แล้วจู่ๆก็เหลือบไปเห็นเทะสึกะ...ชั้นไม่รู้ว่าหมอนั่นมาทำอะไรที่นี่ คงจะนัดใครไว้ แต่เหมือนหมอนั่นมองไม่เห็นชั้น ชั้นเลยไม่ได้ลุกไปทัก กะว่าถ้าจะออกจากร้านแล้วค่อยทักจะดีกว่า แต่ระหว่างนั้นชั้นก็มองหมอนั่นเป็นระยะๆ รู้สึกจะสั่งเค้กอะไรสักอย่าง แต่ยังไม่ทันได้เห็นว่าคืออะไร หมอนั่นก็กินหมดเสียแล้ว ... ชั้นแปลกใจซะจริงว่าทำไมกัปตันของเซชุนถึงกินเร็วขนาดนี้ พอๆกับใครบางคนในริคไคของเรา แต่ก็ช่างเถอะ ชั้นไม่ใส่ใจกับเรื่องไร้สาระพรรค์นี้หรอก หลังจากนั้นชั้นก็นั่งอยู่อีกสักพัก พอถึงเวลาต้องไป ก็ลุกไปโดยตัดสินใจไม่ทักทายหมอนั่น แต่ก็ช่างเถอะ การพบกันในร้านเค้ก คงไม่ใช่เรื่องน่าประทับใจเท่าไหร่ ถ้าจะต้องพบกัน ก็ให้พบกันในสนามแข่งขันอย่างเป็นทางการจะดีกว่า

จะว่าไปแล้วในวันหยุดแบบนี้ คนอื่นๆคงกำลังพักผ่อนอยู่ เท่าที่รู้มา นิโอกับยางิวนัดกันไปที่ไหนสักแห่ง ซึ่งชั้นไม่อยากเข้าไปยุ่ง ขอให้เจ้าพวกนั้นไม่ทำอะไรให้เสียชื่อริคไคของเราเป็นพอ....ส่วนยูคิมุระ ตอนนี้นายทำอะไรอยู่ เมื่อคืนนายอาการไม่ค่อยดี ชั้นชักจะเป็นห่วงแล้วสิ... ชั้นกำลังจะไปเยี่ยมนายล่ะนะ


อีกเรื่องหนึ่ง เมื่อวันก่อน ชั้นได้ยินสมาชิกทีมเฮียวเท มีการพูดจาลามปามกัปตันริคไคของเรา ซึ่งถือเป็นเรื่องที่ไม่ควร หากยังทำแบบนี้อีก ชั้นจะไม่ปล่อยมันไว้แน่...เตรียมตัวไว้ให้ดีก็แล้วกัน


edit @ 2006/08/20 20:47:48


วันนี้มีนัดไปทานเค้กกับฟูจิ ถ้าไม่ใช่ฟูจิเป็นคนชวนคงไม่ได้ลองกินเค้กในร้านแบบนี้เพราะปกติก็ไม่เคยซื้อมากินเองอยู่แล้ว ชั้นไม่ชอบของหวานสักเท่าไหร่หรอกนะ แต่เหตุผลที่ฟูจิชวนเพราะหมอนั่นบอกว่าร้านนี้บรรยากาศดี จองห้องเป็นส่วนตัวได้โดยไม่คิดค่าห้องเพิ่ม ชั้นคิดว่านาน ๆ ทีได้เปลี่ยนบรรยากาศมานั่งสบาย ๆ ในวันหยุดแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

แต่พอใกล้ถึงเวลานัดฟูจิก็โทรมาบอกว่าคงไปสายหน่อย เพราะติดธุระสำคัญ ชั้นก็เลยเดินไปรอที่ร้านก่อนแล้วสั่งเค้กช็อคโกแลตชิ้นเล็ก ๆ มาลองกิน รสชาติดีกว่าที่คิดไว้เยอะ นึกว่าขึ้นชื่อว่าเค้กแล้วจะหวานซะอีก

อ้อ จะว่าไปชั้นบังเอิญเจอกับราชันย์แห่งริคไคด้วยนะ จะเรียกว่าเจอก็ไม่ถูกนักเพราะเราไม่ได้ทักอะไรกัน แต่เห็นหมอนั่นเหลือบมองชั้นบ่อย ๆ ไม่รู้ว่าแปลกใจนักรึไงที่เห็นชั้นมานั่งกินเค้ก อาจจะเป็นไปได้เพราะปกติชั้นคงไม่ได้มาเข้าร้านแบบนี้ หมอนั่นมาซื้อเค้กใส่กล่องกลับบ้านเรียบร้อยแล้วก็ไป ไม่รู้จะรีบร้อนอะไรนักหนา ท่าทางการซื้อเค้กกลับไปของหมอนั่นเป็นเรื่องที่สำคัญมากเลย

ชั้นคอยอยู่ไม่นานฟูจิก็มาถึง คราวนี้เราย้ายเข้าไปในห้องส่วนตัวที่บรรยากาศดีจริง ๆ สมแล้วที่ฟูจิเป็นคนแนะนำ นายไม่เคยทำให้ชั้นผิดหวัง แล้วเราก็สั่งเค้กเพิ่มกันอีก คราวนี้ชั้นได้ชิมหลายรสเหมือนกัน บางชิ้นอย่างช็อคโก้บานาน่าชั้นว่ามันหวานไป แต่ฟูจิแย้งว่ามันอร่อย สงสัยจังว่าฟูจิมีของกินที่ไม่ชอบบ้างรึเปล่า เห็นกินได้ทุกอย่างแม้แต่น้ำผักของอินุอิแบบไม่รู้สึกอะไร

ไม่ใช่ว่าชั้นไม่เชื่อใจนายนะ แต่อะไรที่นายลงความเห็นว่า "อร่อย" ชั้นก็ยังต้องพิจารณาอยู่อีกนานเหมือนกัน

edit @ 2006/08/20 21:33:58

เมื่อวานอาหารปลาหมดพอดีตอนกลางคืน เลยตั้งใจไว้ว่าวันนี้จะออกไปแถบย่านขายสัตว์เลี้ยงใกล้ ๆ บ้านแทนการไปซื้อที่ซูเปอร์มาเกตอย่างทุกที เพราะอยากไปดูว่าที่ร้านขายปลามีปลาน่ารัก ๆ ตัวใหม่เข้ามาบ้างหรือเปล่า

ผ่านร้านขายสัตว์เลี้ยงหลายร้าน ก็เลยคิดถึงเอย์จิขึ้นมาทันที ป่านนี้เอย์จิจะเป็นยังไงบ้างนะ อยากให้นายมาเดินที่นี่ด้วยกันจัง นายน่าจะชอบ เห็นพักนี้มีหลายร้านขายเม่นแคระ สงสัยว่าจะเป็นเทรนด์ใหม่รึเปล่านะ? ชั้นว่ามันก็ดูน่ารักดีอยู่หรอก แต่คิดว่าคงไม่เหมาะกับนายหรอกนะเอย์จิ เพราะชั้นว่านายต้องพยายามลองโยนมันเล่นดูแน่ ๆ แล้วก็อาจจะเกิดบาดเจ็บขึ้นมาทั้งสองฝ่ายก็ได้ ..หรือว่านายจะทำมันลงไปแล้วนะระหว่างที่แวะร้านขายสัตว์เลี้ยงตรงทางกลับบ้านนาย?

เห็นกระต่ายอยู่หนึ่งตัวที่รู้สึกประทับใจมาก ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม มันเป็นลูกกระต่ายแคระสีขาว ขนที่ฟูทั้งตัวทำให้มันดูเหมือนลูกบอลกลม ๆ ที่ขยับได้ แต่ตรงหน้านี่สิ รอยสีดำเป็นวงรอบดวงตาทั้งสองข้าง ทำให้ชั้นนึกถึงนายขึ้นมาทันทีเลยเทะสึกะ

...อะ... ชะ ชั้นไม่ได้คิดว่านายเหมือนกระต่ายนะ เทะสึกะ! แค่ชั้นเห็นว่าวงสีดำที่รอบตามันเหมือนกับใส่แว่นอยู่ ก็เลยนึกถึงนายขึ้นมาตะหาก ถ้ามันเป็นวงสี่เหลี่ยมชั้นก็คงจะนึกถึงอินุอิแทนไปแล้วล่ะ!

สุดท้ายเดินแวะอยู่หลายร้าน ก็เผลอใจอ่อน ซื้อน้องปลากลับบ้านอีกแล้ว ทั้งที่วันนี้ตั้งใจจะซื้อเฉพาะอาหารปลาเท่านั้นแล้วเชียวนะ... ทำให้โดนแม่บ่นนิดหน่อย แต่พอมาดูปลาตัวใหม่ที่ว่ายอยู่ในตู้ร่วมกับปลาตัวเก่า ก็ทำให้รื่นเริงใจดีนะ คิดไว้ไม่ผิดเลยว่าปลาสีแดงกับปลาสีเหลืองที่เพิ่งซื้อมา จะทำให้สมาชิกปลาในตู้ดูมีสีสันมากขึ้น แถมยังโชคดีที่คิดถูกเรื่องซื้อต้นไม้มาเพิ่มในตู้ปลาด้วย ตอนนี้บรรยากาศตู้ปลาดูดีขึ้นมากเลย น้องปลาในตู้จะมีความสุขเหมือนกันรึเปล่านะ?

คราวหน้าถ้าไปอีกน่าจะลองชวนเอย์จิไปด้วย เผื่อเอย์จิจะได้คอยเตือนว่าไม่ให้ชั้นมัวแต่ดูปลาอยู่ เพราะมองน้องปลาน่ารักพวกนั้นแล้วชั้นมักเผลอซื้อมาเพิ่มทุกที

....หรือจะกลายเป็นว่า ชั้นต้องเป็นคนเตือนเอย์จิที่กำลังเล่นกับพวกแมวในร้าน ให้แวะไปดูร้านขายปลาตู้ด้วย กันนะ?

เอาเป็นว่า ครั้งหน้าชั้นจะไม่ลืมชวนนายก่อนแล้วกันนะ เอย์จิ!

สวัสดีครับทุกคน... *เช็ดหน้า*

เมื่อคืนผมต้องเจอกับศึกหนัก เป็นครั้งแรกที่ต้องช่วยงานเอย์จิ... ผมชักเข้าใจความรู้สึกของโออิชิเวลาต้องติวหนังสือให้เอย์จิขึ้นมาซะแล้วสิ ฮะฮะฮะ

เอย์จิมาค้างที่บ้านผม เราเริ่มทำงานกันตอน4 ทุ่มเห็นจะได้... ทั้งๆที่มันเป็นเวลาที่ควรจะเข้านอนแท้ๆ... งานคราวนี้ คือการวิเคราะห์บทกลอนในสมัยRenaissance... ช่างเป็นหัวข้อที่น่าสนใจเสียจริงๆ ^^

ทั้งๆที่ผมทำในส่วนของผมเรียบร้อยภายในเวลาไม่นานนัก... แต่กลับมีเรื่องน่าเศร้าเกิดขึ้น นั่นก็คือ เอย์จิ ยังไม่ได้เริ่มเขียนเลยแม้แต่ประโยคเดียว... จนผมยังตกใจ... นี่เขาคิดจะไม่ทำงานรึไงกัน? - -+

เอย์จิมองหน้าผมแล้วกระพริบตาปริบๆ ก่อนจะบอกผมว่า "ไม่เข้าใจเลยnya"

*จ้องกลับ* นายเรียนยังไงของนายน่ะ?

ผมต้องหยิบหนังสือข้อมูลเกี่ยวกับวรรณคดีในสมัยนั้นทั้งหมด มาให้เขาอ่าน... ฮะฮะฮะ แล้วก็อย่างที่คิด... สุดท้าย ผมต้องนั่งอธิบายทั้งหมดให้เอย์จิฟัง (โออิชิ... นายดูแลเอย์จิได้ยังไงกันน่ะ?) แถมตลอดเวลา มีเสียงร้องว่า "โออิชิช่วยด้วย" ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง... เอย์จิ...

ณ เวลาเที่ยงคืน ในที่สุดเอย์จิก็หยิบปากกาขึ้นมาเขียนความคิดลงไป... พอเห็นอย่างนั้น ผมจึงลงไปหยิบราสเบอร์รี่พายที่พี่สาวผมอบไว้ขึ้นมาทาน

เวลาผ่านไปจนตี2... ผมชะโงกไปดูงานของเอย์จิ...

- -+

หึ... เอย์จิ... ดูท่าว่าคราวหน้าถ้ามีเวลาเราคงต้องคุยกันยาวแล้วล่ะ... - -+

เอย์จิเขียนไปได้แค่ 3 บรรทัด... จะมีใครแย่ไปกว่านี้มั้ยเนี่ย? คราวนี้เอย์จิมองผมด้วยสายตาแบบเดิม... แต่ผมไม่ใช่โออิชิ... ผมเลยจ้องกลับ... เท่านั้น เอย์จิก็ต้องกลับไปเขียนงานของเขาต่อ

ตี3ครึ่ง ในที่สุดเอย์จิก็ทำเสร็จ... ผมก็เตรียมตัวจะไปนอน แต่เอย์จิกลับชวนไปแช่น้ำ... เอ้า... แช่ก็แช่...

เสียเวลาอยู่ในห้องน้ำตั้งชั่วโมงกว่า... *ส่ายหัวๆ* เอย์จิ... นายนี่... ทำตัวเหมือนเด็กจริงๆเลย...

สุดท้าย ก็ไม่ได้นอนจนได้ ผมไม่ยอมให้เอย์จินอนเพราะมีซ้อมเช้า... ผลก็คือ ผมไปโรงเรียนอย่างแฮงค์ๆ... เหมือนวันนี้กระทั่งเอจิเซ็นยังมองผมอย่างหวาดๆ...

ตาผมขวางรึไงนะ

เอาเถอะ ผมก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองมานานพอแล้ว ได้เวลาที่ต้องพักผ่อนจริงๆซักที... ราตรีสวัสดิ์นะครับทุกคน ^^


ง่วงนอนแล้วnya!!!!!!!!!!!! >[]<

เมื่อคืนไปค้างบ้านฟูจิมาnya ไปให้ฟูจิช่วยทำงาน แต่เหมือนโดนเทศน์มากกว่าเลยnya! โออิชิยังไม่ขี้บ่นขนาดนี้เลย -3-... เรื่องของเรื่องก็คือnya... ชั้นไม่เข้าใจเลยซักนิดเดียวกับไอ้หัวข้อที่อาจารย์ให้มาnya .......... โออิชิช่วยด้วยยยย!!!! ทุกครั้งที่พูดประโยคนี้จะเจอสายตาที่แสนน่ากลัวของฟูจิจ้องกลับมาจนต้องเงียบเลยnya

ก็ไม่เข้าใจจริงๆนี่nya... ในที่สุดฟูจิก็ยอมเล่าให้ฟัง ก็นั่งฟังๆๆๆๆๆไป เข้าหูบ้างไม่เข้าหูบ้างnya แต่สุดท้าย ก็พอจะจับประเด็นได้nya! ก็เลยเริ่มคิดส่วนของบทนำ...

บทนำทำไมถึงคิดยากจังnya????????? o[]O!!!

ก็คิดแล้ว ขีดฆ่า คิด ขีดฆ่า เขียน ขีดฆ่า วาดหัวโออิชิ วาดแมว วาดน้องปลา วาดน้องเม่น วาดน้องหมา วาดกระรอก วาดน้องกระต่าย...

เกือบโดนฟูจิฆ่าเอาด้วยสายตาเลบnya!! ตกใจมากพอๆกับที่รู้ว่าตี2แล้ว เพิ่งเขียนไปได้ 3 บรรทัดเองnya! แย่แล้วๆๆๆๆๆๆๆๆ!!! พอโดนฟูจิจ้องอย่างงั้น ทำให้เริ่มคิดได้nya ว่าน้ำผักอินูอิกับสายตาของฟูจิ อย่างไหนน่ากลัวกว่ากันnya! (เทสึกะ นายว่าไงnya?)

ยะโฮ------------------ ในที่สุดก็ทำจนเสร็จnya!! ตีสามกว่าๆๆๆๆๆ แล้วnya~~ เมื่อยมากๆจนอยากเเช่น้ำร้อน ก็เลยชวนฟูจิไปแช่ด้วยกันnya!

พอแช่เสร็จ ว่าจะนอนซักชม. ฟูจิบ้า!! ไม่ยอมกันเลยnya!! เทสึกะ! ฟูจิใจร้ายเกินไปแล้วnya!! สุดท้ายก็โดนลากไปชมรมแต่เช้า------- อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนเลยnya!

ไม่ไหวแล้ววววววววววววววววว @[]@ แบ็ตหมดแล้วววววววววววววว ไปนอนก่อนnya! >[]<"""

Oyasuminyasai nya~~~~

ปล. มุคาฮิ------ วันศุกร์เจอกันnya~~!!

ก็นะ...

เขียนน้อย คงไม่หนักหัวใครหรอกใช่มะ?

เมี้ยว~

ลูกกลม ๆ เขียว ๆ สักหลาดนี่มันข่วนมันจังน้า แง้ว~ แต่เล่นบอลกลิ้ง ๆ อยู่คน (ตัว?) เดียวแบบนี้น่าเบื่อจัง มี้~ อยากมีคนเล่นด้วยจัง เมี้ยว~

วันก่อนมีพี่ชายตัวสูง ๆ หัวตั้ง ๆ มาเล่นตีลูกกลม ๆ กับเจ้านายเรียวมะด้วยล่ะ แง้ว~ น่าอิจฉาจัง เมี้ยว~ ท่าทางพี่ชายคนนั้นกับเจ้านายเรียวมะสนุกกันสุด ๆ ไปเลยล่ะ แม้ว~

วันก่อนที่ตามไปเพราะเจ้านายเรียวมะเอาของเล่นติดไปด้วยน่ะ งี้ด~ เจอพี่ชายน่ารัก ๆ ตั้งหลายคน เมี้ยว~ แต่ว่านะตอนที่ปีนต้นไม้เล่นมีพี่ชายคนนึงแอบมองด้วย แง้ว ๆ น่ากลัวมาก ๆ ไม่กล้าสบตาเลย มี้~ ทั้ง ๆ ที่เค้าหลับตามองด้วยนะ เมี้ยว~ แต่น่ากลัว แง้ว! ผิดกับพี่ชายอีกคนที่ตาขวาง ๆ เหมือนงู เมี้ยว~ ส่งเสียงก็ฟู่ฟ่อ แม้ว~ ตอนแรกก็กลัว ๆ งี้ด~ ก็เพิ่งเคยอยู่ห่างบ้านเจ้านายครั้งแรกนี่ แม้ว~ แต่พี่ชายตาขวางใจดีเล่นด้วยจนหลับเลยล่ะ มี้~.

ถ้าตามเจ้านายเรียวมะไปตอนกลางวันอีกจะได้เจอคนมาเล่นด้วยอีกเยอะ ๆ รึเปล่าน้า มี้~

อยากให้ถึงตอนเย็นเร็ว ๆ จัง จะได้อาบน้ำ เล่นฟองแชมพูหอม ๆ กับเจ้านายเรียวมะอีก วันนี้จะเป็นกลิ่นอะไรน้า แง้ว~

(คำถาม... คาลปิ้นมันเป็นตัวผู้รึตัวเมีย กร้ากกกก คิดเข้าข้างตัวเองว่าเป็นตัวผู้ไปเรียบร้อย =[]=!)

เมื่อวานเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อย ได้แผลที่ขามานิดหน่อย โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก

ช่วงนี้ชั้นคงจะเหนื่อยเกินไป เพราะต้องจัดการเรื่องวุ่นวายหลาย ๆ อย่าง

ทั้ง ๆ ที่อยากจะทุ่มเทเวลาให้กับเทนนิสมาก ๆ แท้ ๆ สถานการณ์ที่เจอตอนนี้มันน่าอึดอัดจังนะ

หือ? นายว่าไงนะอินุอิ ดื่มน้ำผักเพื่อสุขภาพ...? คิดสูตรใหม่มาเพื่อชั้นโดยเฉพาะเลย...

.....

ไม่ต้องล่ะ เกรงใจ...

แต่แค่ชั้นได้ยินเสียงนาย... ก็ทำให้ชั้นหายเหนื่อยละนะฟูจิ

ขอบใจนะ...

ได้ iPod มาก็เปิดไม่ได้ อุตส่าห์ใส่เพลงจาก Single ใหม่ที่ราชาลิงภูเขานั่นแจกแท้ๆ

Ram ของ Laptop เสีย มีประกันอยู่แต่ว่ายังไม่มีของเปลี่ยน ต้องรอวันเสาร์

โทรศัพท์มือถือก็ต๊องๆ โทรหาใครไม่ค่อยติด ฟังก็ไม่ชัด เครือข่ายไม่ค่อยดี

แต่พอพวกโฮริโอะโทรมากลับชัดอย่างกับสั่งระบบได้

ฝนตกบ่อยพาลให้คนเป็นหวัดกันไปหมด บางคนก็ซุ่มซ่ามจนได้แผล

บ้างก็มัวแต่ซ้อมเชียร์ลีดเดอร์ หนีไปทัศนศึกษาก็ยังมี

หลายๆคนก็ดีแต่ล้อคนอื่น คนที่เอาแต่นอนก็มี ว่างกันนักรึยังไง

รุ่นพี่โมโมก็ขาดเรียนเลยไม่มีคนขี่จักรยานมารับ ต้องเดินไปเรียนเองจนได้

ลูกเทนนิสลูกใหม่โดนคาลปิ้นแย่งไปเล่น แถมป๋ายังนอนกลางวันอีก

สรุปว่าไม่มีใครได้ฝึกซ้อมเทนนิสเลยสักคน ชมรมขาดคนไปกว่าครึ่ง

นี่มันอะไรกัน?

จองไว้ก่อนเนะ

ไปงานกีฬาสีที่เฮียวเทมา สนุกมากมายเลยnya!!

เป็นการรวมตัวที่ประหลาดมาก! กาคุโตะทำได้ไงnya???

เจ้าบ้านิโอ ซานาดะ แล้วก็เจ้ายางิว...

อธิบายหน่อยซิว่าชวนได้ไงnya??????????????????

เป็นการรวมตัวกันแบบประหลาดจริงๆnyaแหละ

อยากอัพรูปให้ทุกคนดูจังเลยnya~~~

แต่ว่า โฮสต์ที่ให้อัพรูปมันเกิดอาการโง่nyaสิ!!!!!

เพราะงั้น ปะไว้ก่อนnya~~~ อัพได้เมื่อไหร่จารีบเอารูปลงให้ดูทันทีnya~~


ปล. ซานาดะกินไอติม

นิโอกินน้ำแข็งใสสีแดง

ไปร่ะnya~~~~~~~~