Shitenhoji-Chuu-Gakkou

zaizen.jpg Zaizen Hikaru image by haruandmichi 

 

 

 

*มองซ้ายมองขวา*

อ้าว นี่ผมมาอั๊พไดเป็นคนแรกของชิเท็นโฮจิเลยเหรอเนี่ย

เฮ้อ ช่างเถอะ...ขอแซงหน้าหน่อยก็แล้วกันนะรุ่นพี่ *ยิ้มมุมปาก*

ตอนนี้ภาวะโลกร้อนกำลังทำพิษไปทั่วโลก ที่โอซาก้าก็เลยไม่หนาวซะงั้น  หรือเป็นเพราะพวกรุ่นพี่ยูจิกับรุ่นพี่โคฮารุก็ไม่รู้  

วันคริสต์มาสปีนี้ผมไม่ได้ฉลองสักกะนิด ตั้งแต่เมื่อคืนละปกติที่บ้านจะฉลองคืนอีฟกัน แต่เพราะคุณยายผมเป็นไข้เมื่อ 2-3 วันก่อน ผมนี่ละเป็นคนที่พยุงคุณยายลงเดินตอนไปโรง'บาล กลับมาบ้านไม่แคล้วหวัดกินอย่างแรง เมื่อวานก็เลยไม่ได้ไปโรงเรียนเพราะลุกไม่ขึ้น แต่ใจจริงอยากจะเอาหวัดไปติดรุ่นพี่กับกัปตันดู  

แล้ววันนี้ก็เป็นฤกษ์งามยามดีเลยถือโอกาสมาอั๊พไดซะเลย ปกติผมน่ะกว่าจะได้เล่นคอมต้องรอหลานเล่นก่อนพอผมเข้าไปขอมันก็วิ่งแจ้นไปฟ้องพ่อมันหาว่าแย่ง มันอะไรกันนักกันหนา ขอเล่นก่อนก็ไม่ได้ พี่ก็ด้วยฟังแต่ลูกตัวเองไม่ฟังน้อง 

เอาละพูดมากมานานละ พูดถึงของขวัญวันคริสต์มาสหน่อยก่อนไป ปีนี้ผมได้ช็อกโกแลตอีกแล้วอ่ะ ขอพ่อกับแม่เป็นเครื่องเล่นเพลย์ทรีก็ไม่ยอมให้ เฮ้อ~เซ็งจริงๆ

 

*มองนาฬิกา* 

อ๊ะ! ได้เวลาข้าวเย็นละ ผมเองก็ชักหิวๆซะแล้วสิ ถ้างั้นไปก่อนนะทุกคน ขอให้สนุกกับคริสต์มาสนะ *ยิ้มก่อนจะรีบแว้บออกไป*

 

 

 

+

+

+

+

 

 

 

 

(ปล.ไอ้เรื่องเป็นหวัดน่ะเรื่องจริง เมื่อเช้าถึงค่ำๆเมื่อวานนี่ลุกไปไหนไม่ได้เลย นอนตายอยู่บนเตียงอย่างเดียว กว่าจะลุกมาแร่ดหลั่นล้าได้ก็ 3 ทุ่มกว่าๆ กร๊ากกกกกก ^0^ ส่วนเรื่องอากาศก็จริงเหมือนกัน ปีนี้เดือนธันวาที่เชียงรายนี่ร้อนตับแลบยังกะเดือนสิงหา ==^ เชื่อรึเปล่าใส่เสื้อตัวเดียวขึ้นดอยยังได้อ่ะ นี่ละน้า~ภาวะโลกร้อน ทำเอาอากาศปั่นป่วนไปทั่วโลกเลย อย่างเมื่อเดือนสิงหา-กันยาที่ผ่านมาอาร์เจนตินาหิมะตกนั่น สรุปแล้วเป็นไปได้ว่าที่เชียงรายอาจมีหิมะตกได้!? ได้ยินแว่วๆมาจากพ่อ กร๊ากกกกก)  

 

 

(ปล.2 แอด Categories ไม่ได้ไม่รู้เป็นไร วอนผู้มีจิตศรัทธาช่วยแอดให้ด้วยเด้อจ้า ขอไปหลั่นล้าที่บิ๊กซีก่อนละ~^0^)   

 

(ปล.3 อรั๊งงงงง รูปนี้ไซเซ็นคุงน่ารักสุดๆ หล่อเข้มๆ XD) 

 

อืม..

ในนามของกัปตัน ก็ขอสวัสดีอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะ ฝากเนื้อฝากตัวแทนสมาชิกชิเท็นโฮจิทุกคนด้วย *ยิ้มให้ทุกคน* ถ้ามีใครไปรบกวน ก็ต้องขอโทษด้วยนะ  แต่ชั้นมั่นใจว่าสมาชิกของทีมเราทุกคนเข้าใจและปฏิบัติตามกฏได้เสมอ ^_^+  นะ คินจัง

 

 MERRY CHRISTMAS นะ ขอให้ทุกๆคนได้ของขวัญสมกับที่ปรารถนาไว้นะครับ ^_^

 

อีกไม่กี่วันก็จะสิ้นปีแล้ว ถึงจะไปงานฉลองเทศกาลแต่ก็อย่าลืมรักษาสุขภาพกันด้วยนะ *ยิ้มนิดๆให้ทุกคนอย่างทั่วถึง*

แต่ถ้าไม่สบายล่ะก็ ชั้นก็พอจะรู้จักยาสมุนไพรที่จะช่วยให้หายเร็วๆได้  ถ้าไม่อยากเป็นหวัดข้ามปีล่ะก็ มาถามชั้นได้นะ  ฮะฮะ

 

แล้วเจอกันใหม่

 

ปล. ถึงฟูจิคนพี่ ถ้าจะมาแถวโรงเรียนเรา อย่าลืมบอกชั้นนะ  จะได้เตรียมที่พักไว้ให้นายล่วงหน้ายังไงล่ะ ^_^ หรือนายว่ายังไง? หืมม์?

 

*กระโดดเริ่งร่า* ฮัลโหล~!!! สวัสดีน้า~ทุกคน  ชั้นโทยามะ คินทาโร่ ^^
วันนี้ชั้นว่างมากๆเลยล่ะ =3=// ไม่มีซ้อม แถมโรงเรียนก็หยุดยาวด้วย

เหมือนปิดเทอมเลยล่ะ !!!! ยะ~ฮู้~
ชั้นก็ได้คุยกับน้องของนายหน้างูที่ถูกโคฮารุแตะอั๋งน่ะ....ชื่ออะไรน้า...เหมือนจะ ฮาสึเอะล่ะมั้ง?
ถ้าชั้นจำไม่ผิดหรืออ่านไม่ผิดนะ ฮ่าๆๆๆ นายเนี่ยก็นิสัยดีเหมือนกันนี่นา
มาซ้อมกันหน่อยไหมล่ะ นะนะนะ ~


แต่ตอนนี้อยากจะแข่งกับโคชิมาเอะอีกครั้งจังเลย!!!><

ว่าแต่ ไซเซ็น นายหายจากเป็นหวัดยังอ่ะ? ชั้นเป็นห่วงน้า
แต่....ยาแก้หวัดของชิราอิชิเนี่ย มันน่ากลัวนะ มันน่ากลัวพอๆกับฝ่ามือพิฆาตชัวร์ จะดีเหรอ -_-

ยังไงก็ เมอรี่คริสมาสต์กันนะทุกคน!~!
มารอเคาท์ดาวน์ปีใหม่กัน น้~า ^^

สวัสดีครับ ^ ^

ก่อนอื่นก็

สุขสันต์วันเกิดนะ จิโตเซะ  ขอโทษด้วยที่ชั้นมาอวยพรให้ช้าไปวันนึง

ความจริงชั้นก็นึกขึ้นได้ก่อนหน้านี้แล้วนะ  แต่มันก็เลยเที่ยงคืนปีใหม่มาประมาณ 5 นาทีแล้วล่ะ ฮะฮะ 

นายคงไม่ว่าใช่มั้ย ที่ชั้นมาอวยพรให้ตอนปีใหม่แทนน่ะ

เอาเป็นว่าเดี๋ยวชั้นใช้ให้กับของขวัญแล้วกัน เอาเป็นอะไรก็ได้ให้นายเลือกเองเลยนะ

 

แล้วก็  สุขสันต์ปีใหม่นะทุกคน  ปีนี้ก็ฝากตัวด้วยอีกปีนะครับ 

 

ปล. แล้วไปดูหนังด้วยกันอีกนะยางิว

 Zaizen.jpg picture by AbaddonEidos

 

ไงทุกคน สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังนะครับ *ยิ้ม*

ผมไม่มีอะไรจะอวยพรเพราะยังไงๆทุกคนก็คงได้คำอวยพรกันถ้วนหน้าแล้วละ  

แต่อยากจะอวยพรวันเกิดรุ่นพี่จิโตเสะย้อนหลังสักนิด

ขอให้รุ่นพี่มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง ความสูงอย่าได้เพิ่ม คนอื่นเค้าตามไม่ทันหรอกสูงยังกับเสาไฟแบบนั้น แล้วก็สุดท้าย ขอให้รุ่นพี่ลาออกไปจากชมรมจริงๆซะทีนะครับ *ยิ้มเจ้าเล่ห์*

  มาเข้าเรื่องกันดีกว่า คืนวานซืน โรคนอนไม่หลับของผมกำเริบขึ้นมาดื้อๆ ก็เลยลงไปหาอะไรกิน ในขณะที่กำลังเดินไปที่ตู้เย็น ผมก็ไปเจอไอ้นี่วางอยู่บนโต๊ะกินข้าว

เข้าใจว่าคงจะเป็นของหลานที่พึ่งซื้อมา เพราะเมื่อ4-5วันก่อนยังได้ยินเสียงหัวเราะเอิ้กอ้ากๆดังมาจากห้องนั่งเล่นอยู่  ไอ้ผมก็สงสัยว่ามันมีดีอะไรก็เลยตัดสินใจเอาไปดูบนห้องซะเลย

ปรากฏว่ามันไม่ใช่แค่การ์ตูนที่มุขเด็กๆ 7-8 ขวบมันขำกัน แต่ยอมรับว่ามันเป็นการ์ตูนที่ฮามากจริงๆ มุขแต่ละมุขนี่ขอบอกว่าสุดยอด สุดยอดกว่าของรุ่นพี่โคฮารุกับรุ่นพี่ยูจิอีก   ขนาดผมไม่ค่อยได้ดูการ์ตูนยังชอบเลย คิดว่าชอบพอๆกับเรื่อง Amelie หนังเรื่องโปรดของผมละนะ 

 เนื้อเรื่องประมาณว่าเป็นการรณรงค์เกี่ยวกับภาวะโลกร้อนอะไรเทือกนั้น แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสซะทีเดียวเพราะมันมีมุขเจ็บๆคันๆสอดแทรกลงไปด้วยตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่ว่าจะเป็นมุขล้อเลียนเสียดสีการเมืองอเมริกา มุขล้อหนัง หรือแม้กระทั่งมุขบ้าๆเพี้ยนๆที่ดูแล้วยิ่งกว่าของพวกรุ่นพี่ แต่คาดว่าหลายๆคนคงยังไม่ได้ดูเพราะงั้นก็ต้องขอโทษด้วยนะครับที่ผมเล่าไม่ได้น่ะ *ยิ้มเจ้าเล่ห์* ยังไงก็ไปลองหามาดูแล้วกันนะ

 

ก่อนจะจบไดวันนี้ ผมพึ่งจะไปเจอรูปๆนี้ในระหว่างที่กำลังเข้าไปเซิร์ชบล็อกของคนอื่นๆดูเผื่อจะมีแรงบันดาลใจแต่งเพลงบ้าง

 

BoA8.jpg picture by AbaddonEidos

 

เธอเป็นใครกัน ผมอ่านภาษาเกาหลีไม่ออก ถ้าใครรู้ก็บอกหน่อยก็แล้วกันนะครับ *ยิ้มมุมปาก* เพราะผมไม่ค่อยจะได้ติดตามอะไรต่างๆนาๆในฝั่งเอเชียเท่าไหร่

แล้วก็สุดท้ายจริงๆ ยังไงก็ช่วยฟังซิงเกิ้ลที่ผมออกคู่กับรุ่นพี่เคนยะด้วยนะครับ ^^ ผมต้องไปก่อนละนอนไม่พอนี่มันเสียสุขภาพจริงๆ แล้วยังต้องเสียสุขภาพจิตตอนเข้าชมรมอีก

 

 

+

+

+

+

+

 

 

 

(Edit เมื่อ15.02 น.: เผลอเขียนไดสไตล์เราไปแล้ว มาแก้ไขแล้วนะคะ ขอบคุณพี่ปาร์คมากๆค่ะ ^^)

(Edit เมื่อ 0.10 น.: ขอบคุณพี่มิ้นมากๆค่ะ รูปเดี่ยวหายากจริงๆ แต่จะพยายามให้มากกว่าเดิมเน้อ~) 

 

(-ปล. ไซเซ็นคุงหล่อเข้มอีกแล้ววว~ รูปนี้แคปเองจาก OVA เลยนะเนี่ยอิๆ แล้วก็ช่วงนี้บ้าเทคนิคแบบนี้ก็เลย เหอๆ =0=)

              

สวัสดี  ไดอารี่  นี่เป็นการเขียนครั้งแรกของฉันในไดอารี่ส่วนรวมแห่งนี้  สำหรับชิเท็นโฮจินั้น  ไซเซ็นได้ออกมาเขียนเป็นคนแรกตามที่คาดการณ์เอาไว้  หลังจากนั้นจึงเป็นกัปตันของพวกเรา ชิราอิชิ ที่อัพไปในวันคริสมาสต์ ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวที่ดี (ในสมัยโบราณ มันเป็นวันเฉลิมฉลองของปีศาจนี่นะ)  ตอนนี้ก็ผ่านมาได้ซักระยะแล้ว ฉันจะถือโอกาสนี้มาเขียนบ้างก็แล้วกัน *หันไปมองเสียงคุ้นหูที่โวยวายอยู่*  อ้อ.. คินทาโร่ นายก็อัพไปแล้วเหมือนกันนี่นะ ^_^  

             เมื่อวันปีใหม่ที่ผ่านมา ฉันฉลองปีใหม่กับครอบครัว (อืม..จะว่าไปก็ฉลองเกิดของฉันพ่วงเข้าไปด้วย) จากนั้นก็ไปไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ศาลเจ้ากัน  คนเยอะแน่นขนัดอย่างที่คิด   ถ้าจะให้พูดจริงๆ แล้วฉันว่าโอซาก้านี่เป็นเมืองใหญ่ที่วุ่นวายมาก (อาจจะไม่เท่าโตเกียว เพราะคิปเปก็เคยพูดถึงเรื่องนี้ให้ฟังอยู่เหมือนกัน) พอเป็นช่วงปีใหม่ที่คนแห่กันออกมาเฉลิมฉลองและไหว้พระกัน อากาศหนาวๆ ก็ดูอุ่นขึ้นมาบ้างเลยทีเดียว...  ทำให้คิดถึงแถบคิวชู บ้านเกิด  พอคิดได้อย่างงั้นก็นึกอยากจะกลับไปเดินเล่นและแช่น้ำร้อนที่นั่นขึ้นมา  รู้ตัวอีกที..... ฉันก็ขออนุญาตพ่อแม่เพื่อออกเดินทาง  และตอนนี้ก็กำลังนั่งเขียนบันทึกนี้อยู่บนรถไฟแล้ว  (ฉันเขียนบันทึกในสมุด แล้วมาพิมพ์ทีหลังน่ะ)            

            ถึงฉันจะเป็นคนที่ไม่ค่อยแคร์อะไรนัก  แต่บางครั้ง..  ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองต้องการจะตามหาอะไรบางอย่าง  ซึ่งไม่รู้ว่ามันคืออะไร..  บางทีการออกเดินทางครั้งนี้อาจจะช่วยหาคำตอบให้ฉันได้ โดยการกลับไปยังที่ที่จากมา...             

            ฉันนั่งรถไฟไปคิวชู.... นั่งมองวิวสองข้างทางไปเรื่อยๆ พลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อย  ทิวทัศน์ที่เปลี่ยนแปลงไป  กับท้องฟ้าที่เปลี่ยนสีไปตามแต่ละช่วงของวันก็เป็นอะไรที่เพลินตาดี  เหมือนกำลังเดินทางผ่านสีสันมากมายที่ไหลผ่านเราไปไม่รู้จบ  เรื่องราวเชิงประวัติศาสตร์ของแต่ละสถานที่แวบเข้ามาในหัวเป็นบางเวลาตามประสาคนชอบวิชาประวัติศาสตร์  ในเวลาแบบนี้ ถ้ามิยูกิอยู่ด้วยก็คงจะบอกว่า "พี่นี่ทำตัวเป็นตาแก่ไปได้" แต่ไม่เป็นไร  ท่าทางเธอจะชอบคนแก่              

            ดอารี่ที่รัก  การเดินทางโดยรถไฟนี่มันช่างต่างจากรถยนต์ หรือเครื่องบินอย่างสิ้นเชิงจริงๆ  การต้องอยู่นิ่งๆ ในช่วงเวลาที่ยาวนานกับวิวชนบทซ้ำแล้วซ้ำอีกเป็นวันมันให้ความรู้สึกเหมือนถูกกลืนกินไปทีละน้อยเลยนะ...  เหมือนกำลังหลอนตัวเองซ้ำๆซากๆในที่ที่ไม่คุ้นเคย..  มันคือการเดินทางที่มุ่งสู่เป้าหมายอย่างตรงไปตรงมา ตามวิถีทางของมัน..  ทั้งที่เราสามารถรู้ได้ว่ากำลังจะไปถึงสถานที่แห่งไหนแท้ๆ  แต่ว่ามันไม่เคยที่จะเหมือนเดิมเลยซักครั้ง ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงไปอยู่ตลอดเวลา... ฉันเองก็ต้องรู้จักที่จะเปลี่ยนแปลงเช่นกัน..              

             ชีวิต...เป็นเรื่องของการรู้จักปรับตัว            

             ในชั่วขณะหนึ่งที่รถไฟกำลังวิ่งผ่านม่านหมอกสีดำแห่งเวลากลางคืนไป  ฉันหวลนึกถึงตอนที่ตาเจ็บจนมองไม่เห็นขึ้นมา  แต่นั่นก็เป็นเรื่องที่ผ่านไปแล้ว...  ตอนนี้ฉันรู้ว่าฉันยังคงสามารถเล่นเทนนิสต่อไปได้  ฉันก็ต้องสานต่อเจตนารมณ์ที่ตั้งใจเอาไว้ให้สำเร็จ  ก็เท่านั้น..              

             ระหว่างที่ฉันครุ่นคิดถึงการเล่นเทนนิส กลิ่นของยา และโรงพยาบาล  ใครคนหนึ่งที่ชอบโผล่หน้าไปให้เห็นแถวห้องพยาบาลบ่อยๆ ก็โทรมา  ชิราอิชินั่นเอง.. ไม่รู้นึกยังไงโทรมาในเวลานี้  เห็นว่ากำลังรอดูพระอาทิตย์ขึ้นอยู่ริมชายหาด  แต่อากาศเย็น หมอกลงเยอะมากคงจะไม่เห็นพระอาทิตย์แน่ๆ  สรุปว่าฉันก็เลยคุยกับชิราอิชิจนถึงเช้า เพราะเห็นว่ายังอีกนานกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น              

              พอแสงแรกของวันแย้มมาจากเหลี่ยมเขา ฉันก็ยิ้มออกมาได้...            

 

              อืม...  สบายใจแล้วล่ะ.... ถึงคิวชูแล้วไปหาคอร์ทว่างๆ เล่นเทนนิสดีกว่า.. ^_^

 

 

 สวัสดีตอนเย็นๆครับ ขอโทษด้วยที่หายหน้าไปนาน เพราะอากาศมันร้อน เพราะผมต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบอย่างเดียว ตอนนี้ผมเองก็สอบเสร็จแล้วหวังว่าทุกคนคงสอบไล่กันเสร็จถ้วนหน้าแล้วนะครับ  

 วันนี้ 17 มีนาคม เป็นวันเกิดของรุ่นพี่เคนยะ บังเอิญว่าผมว่างพอดีแต่คงออกไปไหนไม่ได้เพราะตอนนี้ในบ้านไม่มีใครอยู่เลยสักคนผมเลยต้องอยู่เฝ้าบ้านคนเดียว เห็นผมเป็นส่วนเกินสิท่า ดังนั้นของขวัญที่ผมกะว่าจะออกไปซื้อให้รุ่นพี่ก็ต้องยกเลิกไป

 ยังไงๆก็ขอเป็นอวยพรแทนก็แล้วกัน สุขสันต์วันเกิดรุ่นพี่ก็แล้วกันนะครับ ปีนี้ก็อายุมากขึ้นอีกปีแล้ว เค้าว่ากันว่าคนที่อายุ 15 ขึ้นไปมักจะแก่เร็วกว่าช่วงก่อนอายุ 15 หลายเท่าผมเองก็ไม่รู้ว่าจริงรึเปล่า คงต้องถามซานาดะซังกับเทะสึกะซังดู แต่ที่แน่ๆคือรุ่นพี่ก็แก่กว่าผมอยู่ดี *หัวเราะ*

 โอ๊ะ นี่ต้องอวยพรต่อสินะ ลืมไปเลย ต่อจากเมื่อกี้ก็แล้วกันนะครับ แต่ผมก็ไม่รู้จะอวยพรอะไรดี  ขอให้รุ่นพี่มีความสุข ขอให้อิกัวน่าของรุ่นพี่เลิกทำหน้าตาน่ากลัวใส่ผม ขอให้รุ่นพี่เป็นขวัญใจของรุ่นพี่โคฮารุต่อไป แล้วก็ขอให้รุ่นพี่เลิกเป็นพวก Window-Shopping นะครับ 

 โอ๊ะ....ตอนนี้ทุกคนกลับมากันแล้ว เมื่อกี้ได้ยินแม่ตะโกนมาว่า เดี๋ยวจะไปกินข้าวข้างนอก ผมก็คงต้องจบไดอารี่ของวันนี้แค่นี้ก่อน แล้วไว้ผมจะกินเผื่อนะครับ

 สุดท้ายจริงๆ ผมพึ่งไปอ่านเจออาการทางจิตประสาทจากเว็บๆหนึ่งที่เรียกว่า Phobia และมันก็มีแยกไปหลายอย่าง ที่น่าสนใจคือ Arachnophobia ซึ่งเป็นอาการเกลียดและกลัวแมงมุมเป็นที่สุด ดังนั้นผมก็เลยอยากรู้ว่ารุ่นพี่จิโตเสะเป็นโรคนี้รึเปล่าครับ *ยิ้มเจ้าเล่ห์*       

 

 

 

ยะโฮ่!!!!!!!!!!!!!!!!!

HAPPY BIRTHDAY ชิราอิชิ !!!!!!!! ^^

 

อายุมากขึ้นอีกปีแล้วนะ ฮ่าๆๆๆ ~

วันเกิดนายชั้นก็ไม่มีอะไรจะให้หรอกนะ -*-

แถมช่วงนี้ก็อยู่ในช่วงปิดเทอมหน้าร้อนนิ

ร้อนๆๆๆๆๆๆๆ ร้อน!!!!!!!!!!!!!!!!

อยากไปขั้วโลกกกกกกกกกกกกกก

อ้ะ.....ขอโทษที ไม่เกี่ยวกับเอนทรี่เท่าไร ฮ่าๆๆๆ *ยิ้มหัวเราะร่า*


อื้มๆๆๆ ชั้นจะอวยพรนายล่ะนะ

นี่คือ คำพูดที่ชั้นพยายามคิดแล้ว .....คิดอีก.... =____=

 

"ขอให้นายเป็นบุโจวที่ดี......ต่อไป"

"ขอให้สุขภาพร่างกายนายแข็งแรง ไม่เจ็บป่วยอะไรก็แล้วกัน"

"ขอให้นายเลี้ยงทาโกยากิชั้นและทุกคนในวันเกิด" ...ชั้นอยากกินจริงๆนะเฟ้ย!!!

"ขอให้นายเลิกใช้ฝ่ามืออรหันต์ ลงทัณฑ์ พิฆาตบลาๆๆๆ ขู่ชั้นด้วย"

 

 

สุดท้าย.....

ไปเล่นสาดน้ำกันเถอะนะ ทุกคน นะ นะ นะ ~!!!! >[]<